Dua sujud tilawah dalam surat an-najm dan orang yang menolak sujud (karena sombong) terbunuh sebagai orang kafir
Imam Tirmidzi : 525حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَقَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّجْمَ فَلَمْ يَسْجُدْ فِيهَاقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَتَأَوَّلَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ إِنَّمَا تَرَكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّجُودَ لِأَنَّ زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ حِينَ قَرَأَ فَلَمْ يَسْجُدْ لَمْ يَسْجُدْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالُوا السَّجْدَةُ وَاجِبَةٌ عَلَى مَنْ سَمِعَهَا فَلَمْ يُرَخِّصُوا فِي تَرْكِهَا وَقَالُوا إِنْ سَمِعَ الرَّجُلُ وَهُوَ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ فَإِذَا تَوَضَّأَ سَجَدَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَقُولُ إِسْحَقُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنَّمَا السَّجْدَةُ عَلَى مَنْ أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ فِيهَا وَالْتَمَسَ فَضْلَهَا وَرَخَّصُوا فِي تَرْكِهَا إِنْ أَرَادَ ذَلِكَ وَاحْتَجُّوا بِالْحَدِيثِ الْمَرْفُوعِ حَدِيثِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ حَيْثُ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّجْمَ فَلَمْ يَسْجُدْ فِيهَا فَقَالُوا لَوْ كَانَتْ السَّجْدَةُ وَاجِبَةً لَمْ يَتْرُكْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدًا حَتَّى كَانَ يَسْجُدَ وَيَسْجُدَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ عُمَرَ أَنَّهُ قَرَأَ سَجْدَةً عَلَى الْمِنْبَرِ فَنَزَلَ فَسَجَدَ ثُمَّ قَرَأَهَا فِي الْجُمُعَةِ الثَّانِيَةَ فَتَهَيَّأَ النَّاسُ لِلسُّجُودِ فَقَالَ إِنَّهَا لَمْ تُكْتَبْ عَلَيْنَا إِلَّا أَنْ نَشَاءَ فَلَمْ يَسْجُدْ وَلَمْ يَسْجُدُوا فَذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ
Дийцина тхуна [Яхья бин Муса] дийцина тхуна [Вакиъ] [Ибн Абу ДзиӀб] тӀера [Язид бин ӀабдуллахӀ бин Къусайт] тӀера ['Атха бин Ясар] тӀера [Заид бин Сабит] цо элира, ас сурат Ан Наджм дешна хьалха РасулуллахӀи СаллаллахӀаллохӀ ди- ала вара, амма цо ди- ала. Абу Ӏисас аьлла, Зайд бин Сабитан хьадис хьасан нийса хьадис ду. Цхьаболчу Ӏилманчаша оцу хьадисах лаьцна цхьа маьӀна до, Пайхамара саллаллахӀу ӀалайхӀи ва салам сужуд ца дина, Зайд бин Сабит, доьшуш верг санна, сужуд ца дина дела аьлла. Иштта, цу дешаран сужуд дар важиб ду аьлла хета цара, цунна рухшахь а ца луш, иза хезначунна. ХӀаьта а оал цар, нагахьа цхьанне из хеза лийчар доацаш, цул тӀехьагӀа лийчар дале, цунна сужуд дар важиб да, из къамаьл Суфьяна хетар да. Ац Цаури и Ахли Куфа и Исхакъ. Цхьаболчу Ӏилманчашна хетарехь, сужуд дешар сужуд дан луучунна, дикане сатуьйсуш волчунна тӀедиллина ду, иза ца дан а мегаш ду. Цара къийсамаш бо нийсачу хьадисаца, масала, Зайд бин Сабитан хьадис ду, ас РасулуллахӀ СаллаллахӀу ӀалайхӀи васалламна хьалха сурат «Ан Наджм» дешна, амма цо сужуд ца дира -тилавах-. Иштта цара къуьйсу Ӏумара дийцинчу хьадисаца, цо минбар тӀехь «Ас Сажда» аят дешна, тӀаккха охьа а воьссина, сихха сужуд дина, тӀаккха шолгӀачу пӀераскан дийнахь юха а дешна, нах сужуд дан кечлуш хилча, цо элира: «Бакъдолуш, сужуд дешар вайна тӀехь дац, луучунна бен дан». Цу хенахь цо сужуд ца дора, наха а ца дора. Цундела цхьаболчу Ӏилманан Ӏилманчаша оцу ойланна тӀехь лаьтта, иза иштта ШафиӀин а, Ахьмадан а ойла ю.