حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَهُوَ ابْنُ زَاذَانَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُخْرِجُ الْأَبْكَارَ وَالْعَوَاتِقَ وَذَوَاتِ الْخُدُورِ وَالْحُيَّضَ فِي الْعِيدَيْنِ فَأَمَّا الْحُيَّضُ فَيَعْتَزِلْنَ الْمُصَلَّى وَيَشْهَدْنَ دَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ قَالَتْ إِحْدَاهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهَا جِلْبَابٌ قَالَ فَلْتُعِرْهَا أُخْتُهَا مِنْ جَلَابِيبِهَاحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ بِنَحْوِهِ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أُمِّ عَطِيَّةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ وَرَخَّصَ لِلنِّسَاءِ فِي الْخُرُوجِ إِلَى الْعِيدَيْنِ وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَرُوِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ أَكْرَهُ الْيَوْمَ الْخُرُوجَ لِلنِّسَاءِ فِي الْعِيدَيْنِ فَإِنْ أَبَتِ الْمَرْأَةُ إِلَّا أَنْ تَخْرُجَ فَلْيَأْذَنْ لَهَا زَوْجُهَا أَنْ تَخْرُجَ فِي أَطْمَارِهَا الْخُلْقَانِ وَلَا تَتَزَيَّنْ فَإِنْ أَبَتْ أَنْ تَخْرُجَ كَذَلِكَ فَلِلزَّوْجِ أَنْ يَمْنَعَهَا عَنْ الْخُرُوجِ وَيُرْوَى عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ لَوْ رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَحْدَثَ النِّسَاءُ لَمَنَعَهُنَّ الْمَسْجِدَ كَمَا مُنِعَتْ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَيُرْوَى عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ أَنَّهُ كَرِهَ الْيَوْمَ الْخُرُوجَ لِلنِّسَاءِ إِلَى الْعِيدِ

Esan digu [Ahmad bin Mani'-k] esan digu [Husyaim'-ek] esan digu [Mansur'ek] Zadanen semea dela, [Ibn Sirin]-ena [Ummu 'Athiyah-koa] Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wa sallam-ek, birjinei, esklaboei, giltzapetuta zeuden emakumeei eta hilekoa duten emakumeei otoitz lekura ateratzeko agindu ziela bi jaiegunetan, emakumeen hilekoan, otoitz lekutik urrun egon eta musulmanen predikuak ikusi behar zituztela. Gutako batek esan zuen: Alaren Mezularia, zer gertatzen da hijabarik ez badute? Esan zuen: 'Utzi iezaiozu bere arrebak zapi bat uzten'. Esan digu [Ahmad bin Mani'-k [Husyaim'-ek] [Hisyam bin Hasan]-engandik [Hafshah bint Sirin]-engandik [Ummu 'Athiyah-tik] horrelako historia batekin esan digu. -narratzaileak- esan zuen, kapitulu honetan -Ibn Abbas eta Jabir-en narrazio bat ere badagoela -pent-. Abu Isak esan zuen Umm 'Athiyah-ren haditha hasan sahih hadith bat dela, eta jakintsu batzuek hadith honetatik eta rukhshah-etik -barkamenetik- hartzen dute iritzia hilekoa duten emakumeek otoitz lekura joatea Eid al-Fitr eta Eid al-Adla egunetan, eta beste batzuek makruhtzat hartzen dute. Eta Abdullah bin Mubarak-ek kontatu duenez, esan zuen: gaur gorroto ditut bi Eid-etan otoitz lekura ateratzen diren emakumeak. Emakume bat errezeloz badago eta oraindik irten nahi badu, senarrak utzi beharko lioke otoitz lekura arropa arruntak jantzita -arropa zaharrak- ateratzen eta ez diezaieke utzi behar apaintzen. Errezeloz badaude eta oraindik otoitz lekura joan nahi badute, senarrak debekatu egin beharko lieke otoitz lekura joatea. 'Aisyah-ek, Ala pozik egon bedi berarekin, esan zuen, Rasulullah Shallahu 'alaihi wa sallam-ek emakumeei orain gertatu zaiena ikusi izan balu, meskitara joatea debekatuko ziela, Bani Isra'il-eko emakumeentzat debekatuta zegoelako. Eta Sufyan At Tsauri-k kontatu zuen gaur egun gorroto dituela emakumeak Eid jaiegunean otoitz lekura joatea.