Apabila mereka tidak meninggalkan khamr, maka perangilah mereka

Imam Abu Dawud : 3198

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِىِّ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مَرْثَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْيَزَنِيِّ عَنْ دَيْلَمٍ الْحِمْيَرِيِّ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضٍ بَارِدَةٍ نُعَالِجُ فِيهَا عَمَلًا شَدِيدًا وَإِنَّا نَتَّخِذُ شَرَابًا مِنْ هَذَا الْقَمْحِ نَتَقَوَّى بِهِ عَلَى أَعْمَالِنَا وَعَلَى بَرْدِ بِلَادِنَا قَالَ هَلْ يُسْكِرُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَاجْتَنِبُوهُ قَالَ قُلْتُ فَإِنَّ النَّاسَ غَيْرُ تَارِكِيهِ قَالَ فَإِنْ لَمْ يَتْرُكُوهُ فَقَاتِلُوهُمْ

Һөйләне беҙгә [Ханнад бин Әс Сари] беҙгә [Ғәбдәх] [Мөхәммәт бин Исхаҡтан] [Йәзид бин Әбү Хәбибтән] [Муртсад бин Абдулла Әл Йәзиниҙән] [Дәйләм Әл Химйәри] ул әйтте: «Мин бер ваҡыт һораным Рәсүлуллаһ, саллаллаһу ғәләйһиһүд булды. илдә, унда беҙ ауыр эштәр башҡарабыҙ, был бойҙайҙан эсемлектәр эшләйбеҙ, шуға күрә беҙ үҙ эшебеҙҙе башҡарырға һәм еребеҙҙең һыуығына түҙергә көслөбеҙме?» Ул: «Был иҫерткесме?» Мин: «Эйе», — тип яуап бирҙем. Ул: «Шул эсемлектән алыҫ!» Мин: “Кешеләр уны ташламай”, – тинем. Ул: «Әгәр улар китмәһә, улар менән һуғышығыҙ», — тине.