حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ كَتَبُوا إِلَى ابْنِ أُبَيٍّ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ مَعَهُ الْأَوْثَانَ مِنْ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ بِالْمَدِينَةِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ إِنَّكُمْ آوَيْتُمْ صَاحِبَنَا وَإِنَّا نُقْسِمُ بِاللَّهِ لَتُقَاتِلُنَّهُ أَوْ لَتُخْرِجُنَّهُ أَوْ لَنَسِيرَنَّ إِلَيْكُمْ بِأَجْمَعِنَا حَتَّى نَقْتُلَ مُقَاتِلَتَكُمْ وَنَسْتَبِيحَ نِسَاءَكُمْ فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ مِنْ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ اجْتَمَعُوا لِقِتَالِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقِيَهُمْ فَقَالَ لَقَدْ بَلَغَ وَعِيدُ قُرَيْشٍ مِنْكُمْ الْمَبَالِغَ مَا كَانَتْ تَكِيدُكُمْ بِأَكْثَرَ مِمَّا تُرِيدُونَ أَنْ تَكِيدُوا بِهِ أَنْفُسَكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا أَبْنَاءَكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَفَرَّقُوا فَبَلَغَ ذَلِكَ كُفَّارَ قُرَيْشٍ فَكَتَبَتْ كُفَّارُ قُرَيْشٍ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ إِلَى الْيَهُودِ إِنَّكُمْ أَهْلُ الْحَلْقَةِ وَالْحُصُونِ وَإِنَّكُمْ لَتُقَاتِلُنَّ صَاحِبَنَا أَوْ لَنَفْعَلَنَّ كَذَا وَكَذَا وَلَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَدَمِ نِسَائِكُمْ شَيْءٌ وَهِيَ الْخَلَاخِيلُ فَلَمَّا بَلَغَ كِتَابُهُمْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْمَعَتْ بَنُو النَّضِيرِ بِالْغَدْرِ فَأَرْسَلُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْرُجْ إِلَيْنَا فِي ثَلَاثِينَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِكَ وَلْيَخْرُجْ مِنَّا ثَلَاثُونَ حَبْرًا حَتَّى نَلْتَقِيَ بِمَكَانِ الْمَنْصَفِ فَيَسْمَعُوا مِنْكَ فَإِنْ صَدَّقُوكَ وَآمَنُوا بِكَ آمَنَّا بِكَ فَقَصَّ خَبَرَهُمْ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ غَدَا عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْكَتَائِبِ فَحَصَرَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ إِنَّكُمْ وَاللَّهِ لَا تَأْمَنُونَ عِنْدِي إِلَّا بِعَهْدٍ تُعَاهِدُونِي عَلَيْهِ فَأَبَوْا أَنْ يُعْطُوهُ عَهْدًا فَقَاتَلَهُمْ يَوْمَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ غَدَا الْغَدُ عَلَى بَنِي قُرَيْظَةَ بِالْكَتَائِبِ وَتَرَكَ بَنِي النَّضِيرِ وَدَعَاهُمْ إِلَى أَنْ يُعَاهِدُوهُ فَعَاهَدُوهُ فَانْصَرَفَ عَنْهُمْ وَغَدَا عَلَى بَنِي النَّضِيرِ بِالْكَتَائِبِ فَقَاتَلَهُمْ حَتَّى نَزَلُوا عَلَى الْجَلَاءِ فَجَلَتْ بَنُو النَّضِيرِ وَاحْتَمَلُوا مَا أَقَلَّتْ الْإِبِلُ مِنْ أَمْتِعَتِهِمْ وَأَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ وَخَشَبِهَا فَكَانَ نَخْلُ بَنِي النَّضِيرِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاصَّةً أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهَا وَخَصَّهُ بِهَا فَقَالَ{ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ }يَقُولُ بِغَيْرِ قِتَالٍ فَأَعْطَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكْثَرَهَا لِلْمُهَاجِرِينَ وَقَسَمَهَا بَيْنَهُمْ وَقَسَمَ مِنْهَا لِرَجُلَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ وَكَانَا ذَوِي حَاجَةٍ لَمْ يَقْسِمْ لِأَحَدٍ مِنْ الْأَنْصَارِ غَيْرِهِمَا وَبَقِيَ مِنْهَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّتِي فِي أَيْدِي بَنِي فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا

Esan digute [Muhammad bin Daud bin Sufyan], esan digute [Abdurrazzaq], esan digute [Ma'mar], [Az Zuhri-rengandik] [Abdurrahman bin Ka'b bin Malik-engandik], [Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagun bat]-rengandik, Quraish infidelek gutun bat idatzi zietela Ubay-ri eta berarekin batera idoloak gurtzen zituzten pertsonei Aus eta Khazraj-en artean. Bitartean, garai hartan Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam Medinan zegoen Badr-eko guduaren aurretik: egiaz gure laguna babestu duzue, eta Alaren izenean zin egiten dugu, egiaz borrokatuko zarete berarekin edo kanporatuko duzue edo zuengana etorriko gara guztiok zuen artean borrokatzen direnak hil arte eta zuen emakumeak preso hartuko ditugu. Orduan, hau Abdullah bin Ubai-rengana eta berarekin zegoen jendea idolo gurtzaileen artean iritsi zenean, bildu ziren Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurka borrokatzeko. Orduan, hau Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-era iritsi zenean, haiekin topo egin eta esan zien: 'Egia esan, Quraysh-en mehatxua zuentzat puntu batera iritsi da, non inoiz ez zaituzteten engainatu, zeuen buruak engainatu nahi baino gehiago. Zuen seme-alaben eta zuen anaien aurka borrokatuko duzue'. Orduan, hau Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik entzun zutenean, sakabanatu egin ziren. Orduan, hau Quraysh-en infideletara iritsi zen, eta gero, Badr-eko guduaren ondoren, Quraysh-en disfidenteek gutun bat idatzi zieten juduei: egiaz, armen eta gotorlekuen jabeak zarete, egiaz, gure lagunen aurka borrokatuko duzue edo hau eta hau egingo dugu eta ez da ezer egongo gure eta zuen emakumeen khadam-en artean - hain zuzen ere, haien orkatilako lepokoak. Orduan, haien gutuna Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-era iritsi zenean, Bani Nadhir-ek traizioa egiteko erabakia hartu zuenean, mezulari bat bidali zioten Allah-ren Mezulariarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam-i, esan zioten; Zatoz guregana hogeita hamar lagunekin zure lagunen artean eta gure artean hogeita hamar jakintsu aterako dira erdiko lekuan elkartu arte, orduan zure berri izango dute. Zuengan baieztatzen badute eta sinesten badute, sinetsiko dizugu. Orduan, berriak eman zizkien. Hurrengo egunean joan zen haiengana hainbat tropakin, gero inguratu eta esan zien: 'Egia esan, Allahren izenean, ez zarete seguru egongo nirekin eman didazuen akordioarekin izan ezik'. Orduan, akordioa eman nahi izan ez zioten. Beraz, egun hartan borrokatu zituen haiekin. Hurrengo egunean Bani Quraizhara joan zen hainbat tropakin eta Bani Nazirra utzi zuen, eta akordio bat emateko eskatu zien, gero akordio bat eman zioten. Gero, utzi eta Banu Nadhirrera joan zen hainbat tropakin eta gero borrokatu egin zituen haiekin herrialdea utzi zuten arte, beraz, atera eta gameluek eraman zezaketena hartu zuten ondasunen moduan, etxeetako ateak eta egurra. Bani Nadhir datila palmondoa bereziki Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamentzat da, Ala-k eman eta berari espezializatu zion. Ala-k dio: 'Eta Ala-k bere Mezulariaren ondasunetatik eman zizkion hondamendiak -fai`- ez zenituen erabili horretarako zaldi edo gamelu bakar bat ere'. Hau da, borrokatu gabe, Profetak gehiena Muhajirinei eman zien eta haien artean banatu zuen, eta bi Ansar behartsuri, ez zien Ansarren artean inori banatu, biak izan ezik. Eta geratu zena Ala-ren Mezulariaren karitatea izan zen, sallallaahu 'alaihi wasallam, Fatima radillallahu 'anha-ren seme-alaben eskuetan zegoena.