Rasulullah mengadakan perjanjian damai dengan penduduk Hudaibiyah dan bersedia menghapus kata ‘Muhammad Rasulullah’

Imam Abu Dawud : 2384

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ ثَوْرٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ قَالَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشْرَةَ مِائَةً مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ الْهَدْيَ وَأَشْعَرَهُ وَأَحْرَمَ بِالْعُمْرَةِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ وَسَارَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِالثَّنِيَّةِ الَّتِي يَهْبِطُ عَلَيْهِمْ مِنْهَا بَرَكَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ فَقَالَ النَّاسُ حَلْ حَلْ خَلَأَتْ الْقَصْوَاءُ مَرَّتَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا خَلَأَتْ وَمَا ذَلِكَ لَهَا بِخُلُقٍ وَلَكِنْ حَبَسَهَا حَابِسُ الْفِيلِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَسْأَلُونِي الْيَوْمَ خُطَّةً يُعَظِّمُونَ بِهَا حُرُمَاتِ اللَّهِ إِلَّا أَعْطَيْتُهُمْ إِيَّاهَا ثُمَّ زَجَرَهَا فَوَثَبَتْ فَعَدَلَ عَنْهُمْ حَتَّى نَزَلَ بِأَقْصَى الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى ثَمَدٍ قَلِيلِ الْمَاءِ فَجَاءَهُ بُدَيْلُ بْنُ وَرْقَاءَ الْخُزَاعِيُّ ثُمَّ أَتَاهُ يَعْنِي عُرْوَةَ بْنَ مَسْعُودٍ فَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُلَّمَا كَلَّمَهُ أَخَذَ بِلِحْيَتِهِ والْمُغِيَرةُ بْنُ شُعْبَةَ قَائِمٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ السَّيْفُ وَعَلَيْهِ الْمِغْفَرُ فَضَرَبَ يَدَهُ بِنَعْلِ السَّيْفِ وَقَالَ أَخِّرْ يَدَكَ عَنْ لِحْيَتِهِ فَرَفَعَ عُرْوَةُ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالُوا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَقَالَ أَيْ غُدَرُ أَوَلَسْتُ أَسْعَى فِي غَدْرَتِكَ وَكَانَ الْمُغِيرَةُ صَحِبَ قَوْمًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَتَلَهُمْ وَأَخَذَ أَمْوَالَهُمْ ثُمَّ جَاءَ فَأَسْلَمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا الْإِسْلَامُ فَقَدْ قَبِلْنَا وَأَمَّا الْمَالُ فَإِنَّهُ مَالُ غَدْرٍ لَا حَاجَةَ لَنَا فِيهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اكْتُبْ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَقَصَّ الْخَبَرَ فَقَالَ سُهَيْلٌ وَعَلَى أَنَّهُ لَا يَأْتِيكَ مِنَّا رَجُلٌ وَإِنْ كَانَ عَلَى دِينِكَ إِلَّا رَدَدْتَهُ إِلَيْنَا فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قَضِيَّةِ الْكِتَابِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ قُومُوا فَانْحَرُوا ثُمَّ احْلِقُوا ثُمَّ جَاءَ نِسْوَةٌ مُؤْمِنَاتٌ مُهَاجِرَاتٌ الْآيَةَ فَنَهَاهُمْ اللَّهُ أَنْ يَرُدُّوهُنَّ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَرُدُّوا الصَّدَاقَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَجَاءَهُ أَبُو بَصِيرٍ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يَعْنِي فَأَرْسَلُوا فِي طَلَبِهِ فَدَفَعَهُ إِلَى الرَّجُلَيْنِ فَخَرَجَا بِهِ حَتَّى إِذْ بَلَغَا ذَا الْحُلَيْفَةِ نَزَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ تَمْرٍ لَهُمْ فَقَالَ أَبُو بَصِيرٍ لِأَحَدِ الرَّجُلَيْنِ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى سَيْفَكَ هَذَا يَا فُلَانُ جَيِّدًا فَاسْتَلَّهُ الْآخَرُ فَقَالَ أَجَلْ قَدْ جَرَّبْتُ بِهِ فَقَالَ أَبُو بَصِيرٍ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْهِ فَأَمْكَنَهُ مِنْهُ فَضَرَبَهُ حَتَّى بَرَدَ وَفَرَّ الْآخَرُ حَتَّى أَتَى الْمَدِينَةَ فَدَخَلَ الْمَسجِدَ يَعْدُو فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَى هَذَا ذُعْرًا فَقَالَ قَدْ قُتِلَ وَاللَّهِ صَاحِبِي وَإِنِّي لَمَقْتُولٌ فَجَاءَ أَبُو بَصِيرٍ فَقَالَ قَدْ أَوْفَى اللَّهُ ذِمَّتَكَ فَقَدْ رَدَدْتَنِي إِلَيْهِمْ ثُمَّ نَجَّانِي اللَّهُ مِنْهُمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيْلَ أُمِّهِ مِسْعَرَ حَرْبٍ لَوْ كَانَ لَهُ أَحَدٌ فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ عَرَفَ أَنَّهُ سَيَرُدُّهُ إِلَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى سَيْفَ الْبَحْرِ وَيَنْفَلِتُ أَبُو جَنْدَلٍ فَلَحِقَ بِأَبِي بَصِيرٍ حَتَّى اجْتَمَعَتْ مِنْهُمْ عِصَابَةٌ

Sinabi sa amin [Muhammad bin 'Ubaid] na sinabi sa kanila [Muhammad bin Tsaur], mula kay [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay ['Urwah bin Az Zubair] mula kay [Al Miswar bin Makhramah], sinabi niya; Ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay minsang lumabas sa panahon ng kapayapaan sa Hudaibiyah kasama ang isang daan at labintatlo sa kanyang mga kasama kaya nang dumating siya sa Dzul Hulaifah, binigyan niya ng palamuti ang hayop na inialay at binigyan ito ng isang senyales at kinuha ang ihram upang magsagawa ng Umrah. Binanggit ni Al Miswar ang hadith na ito, at sinabi niya; at ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay naglakad hanggang sa matapos siyang marating ang Ats Tsaniyyah mula sa kung saan siya bumaba patungo sa kanila, ang kanyang kamelyo ay umungal. Pagkatapos ay sinabi ng mga tao; hus, hus... Huminto nang dalawang beses si Al Qaswa`. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Sumpa man sa Kanya na ang aking kaluluwa ay nasa Kanyang Kamay, hindi tumigil si Al Qashwaa` at hindi iyon ang kanyang katangian, bagkus siya ay pinigilan ng isang bagay na pumipigil sa elepante (na gustong sirain ang Kaaba)." Pagkatapos ay sinabi niya: "Sumpa man sa Kanya na ang aking kaluluwa ay nasa Kanyang Kamay, hindi ngayon sila humihingi ng isang kondisyon kung saan nila niluluwalhati ang mga buwan ng haram (sa pamamagitan ng hindi pakikidigma) kundi ibibigay ko ito sa kanila." Pagkatapos ay inapi niya ang kanyang kamelyo hanggang sa ito ay tumayo, pagkatapos ay lumayo siya sa kanila hanggang sa huminto siya sa pinakadulong bahagi ng Hudaibiyyah, sa itaas ng isang butas kung saan may kaunting tubig. Pagkatapos ay lumapit sa kanya si Budail bin Warqa` Al Khuza'i pagkatapos ay lumapit sa kanya si 'Urwah bin Mas'ud, at kinausap ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, sa tuwing kinakausap niya ito ay hawak niya ang kanyang balbas. Samantala, si Al Mughirah bin Syu'bah ay nakatayo sa tabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na may hawak na espada at nakasuot ng takip sa ulo. Pagkatapos ay hinampas niya ang kanyang kamay sa hawakan ng espada, at sinabi niya; ilayo mo ang iyong mga kamay sa kanyang balbas! Pagkatapos ay itinaas ni 'Urwah ang kanyang ulo at nagsabi; Sino ito? Sabi nila; Al Mughirah bin Shu'bah. Pagkatapos ay sinabi niya; O taong mahilig sumira sa mga pangako, hindi ba't sinubukan kong tanggihan ang kapangitan ng iyong mga nasirang pangako? Noong nakaraan, sinamahan ni Al Mughirah ang ilang tao (mula sa Tsaqif) noong panahon ng kamangmangan, pagkatapos ay pinatay niya sila at kinuha ang kanilang mga ari-arian. Pagkatapos ay dumating siya at nagbalik-loob sa Islam. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Kung tungkol sa (kung) ikaw ay magbalik-loob sa Islam, tatanggapin namin ito, samantalang ang ari-arian ay bunga ng pagtataksil, hindi namin ito kailangan." pagkatapos ay binanggit niya ang hadith. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Isulat, ito ang ipinasiya ni Muhammad Rasulullah." Pagkatapos ay isinalaysay niya ang kuwento. Pagkatapos ay sinabi ni Suhail; at sa kondisyon na walang sinuman sa amin ang lalapit sa iyo kahit na siya ay nakahihigit sa iyong relihiyon ngunit ibalik mo siya sa amin. Pagkatapos, nang matapos niyang isulat ang bagay na ito, sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam sa kanyang mga kasamahan: "Tumayo kayo, pagkatapos ay mag-alay kayo ng sakripisyo at pagkatapos ay mag-ahit!" Pagkatapos ay dumating ang mga babaeng mukmi na nangibang-bayan, gaya ng nakasaad sa talata. Pagkatapos ay ipinagbawal ni Allah sa kanila na ibalik ang mga babae at inutusan silang ibalik ang dote (sa kanilang mga dating asawa). Pagkatapos ay bumalik siya sa Medina, kung saan siya ay dinalaw ng isang lalaking Quraysh. Pagkatapos ay nagpadala ang Quraysh ng isang mensahero upang hanapin siya, pagkatapos ay ibinigay niya ito sa dalawang tao. Pagkatapos ay lumabas ang dalawang lalaki dala ito, hanggang sa pagdating nila sa Dzul Hulaifah, huminto sila at kumain ng ilan sa kanilang mga datiles. Pagkatapos ay sinabi ni Abu Bashir sa isa sa kanila; Sumpa man kay Allah, talagang nakikita kong maganda ang iyong espada, Fulan. Pagkatapos ay hinugot ito ng isa pang tao at sinabing; Tama. Talagang nasubukan ko na ito. Pagkatapos ay sinabi ni Abu Bashir; ipakita mo sa akin! Titingnan ko. Pagkatapos ay iniabot ng tao ang espada sa kanya. Pagkatapos ay tinaga siya ni Abu Bashir hanggang sa mamatay, at ang iba ay tumakas hanggang sa makarating sila sa Medina, pagkatapos ay pumasok siya sa moske. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Tunay na ang taong ito ay nakakita ng takot." Pagkatapos ay sinabi ng tao; Sumpa man kay Allah, ang aking kaibigan ay napatay na, at ako ay papatayin. Pagkatapos ay dumating si Abu Bashir at nagsabi; Tunay ngang tinupad ni Allah ang iyong pangangalaga, ibinalik mo ako sa kanila pagkatapos ay iniligtas ako ni Allah mula sa kanila. Pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Nakakagulat, sisindihin niya ang apoy ng digmaan kung mayroon siyang mga kaibigan na tutulong sa kanya." Pagkatapos, nang marinig ito ni Abu Bashir, naunawaan niya na ibabalik niya ito sa kanila. Kaya't lumabas siya hanggang sa makarating siya sa gilid ng dagat, at nawala si Abu Jundal at sumama kay Abu Bashir hanggang sa isang grupo ng mga tao (na may bilang na apatnapu o higit pa) ang natipon mula sa kanila.