Maqam Ibrahim termasuk tanda-tanda kekuasaan Allah

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيَّانِ وَرُبَّمَا زَادَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ الْكَلِمَةَ وَالشَّيْءَ قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَنَزَعَ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ نَزَعَ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ وَأَهْلًا يَا ابْنَ أَخِي سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى وَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا يَعْنِي ثَوْبًا مُلَفَّقًا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبِهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا فَصَلَّى بِنَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَنْبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ ثُمَّ أُذِّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ فَقَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَذْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ مِنْ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ فَمَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ تَقَدَّمَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَرَأَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ قَالَ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ قَالَ ابْنُ نُفَيْلٍ وَعُثْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ ذَكَرَهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سُلَيْمَانُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا فَلَمَّا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَوَحَّدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعَدَ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَصَنَعَ عَلَى الْمَرْوَةِ مِثْلَ مَا صَنَعَ عَلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ الطَّوَافِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ إِنِّي لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَلَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيُحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى ثُمَّ قَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ لَا بَلْ لِأَبَدِ أَبَدٍ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْيَمَنِ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ عَلِيٌّ ذَلِكَ عَلَيْهَا وَقَالَ مَنْ أَمَرَكِ بِهَذَا فَقَالَتْ أَبِي فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الْأَمْرِ الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي أَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَتْ إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي بِهَذَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتَ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِيَ الْهَدْيَ فَلَا تَحْلِلْ قَالَ وَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي قَدِمَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ لَهُ مِنْ شَعْرٍ فَضُرِبَتْ بِنَمِرَةٍ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ بِالْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةٍ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دِمَاؤُنَا دَمُ قَالَ عُثْمَانُ دَمُ ابْنُ رَبِيعَةَ و قَالَ سُلَيْمَانُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ و قَالَ بَعْضُ هَؤُلَاءِ كَانَ مُسْتَرْضَعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ اتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنِّي قَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدَهُ إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ ثُمَّ قَالَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ الْقَصْوَاءِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حِينَ غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَس

[Abdullah bin Muhammad An Nufaili], [Uthman bin Abu Syaibah], [Hisyam bin 'Ammar] eta [Sulaiman bin Abdurrahman Ad Dimasyqi]-k kontatu digute, eta posible da batzuek besteei esaldi bat gehitu izana. Esan zuten; esan digu [Hatim bin Isma'il], esan digu [Ja'far bin Muhammad] [bere aitagandik], esan zuen; [Jabir bin Abdullah] ezagutu genuen, eta harengana iritsi ginenean, jende hauei buruz galdetu zigun, niregana iritsi arte. Nik esan nion; Muhammad bin Ali bin Husain naiz. Orduan, eskua burura eraman eta alkandoraren goiko botoia askatu zidan, gero alkandoraren beheko botoia askatu zidan, gero eskua bi titien artean jarri zuen eta garai hartan haur txikia nintzen. Orduan esan zidan; ongi etorri, anaia. Galdetu nahi duzuna. Orduan, itsua zenean galdetu nion. Orduan otoitz egiteko ordua iritsi zen, eta alkandora bat jantzita zutitu zen, bestearen zati bat harrapatuta zuena; sorbalden gainean jartzen zuen bakoitzean bi muturrak itzultzen zitzaizkion, arroparen tamaina txikia zelako. Gero, gurekin otoitz egin zuen, bere xala arropak zintzilikatzeko lekuaren gainean alde batera utzita zuela. Orduan esan nion: Kontatu iezaguzu Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-en Hajj-ari buruz! Gero, eskuarekin keinu bat egin eta bederatzi zenbatu zituen. Gero esan zuen: Izan ere, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek bederatzi urtez egon zen Hajj-a egin gabe, eta gero, bederatzigarren urtean, jendearen artean iragarri zen Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek Hajj-a egin nahi zuela. Orduan, jende asko etorri zen Medinara, eta denek Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam jarraitu nahi zuten eta hark egin zuen bezala egin. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam atera zen eta berarekin joan ginen Dzul Hulaifah-ra iritsi arte, eta Asma` bint 'Umais-ek Muhammad bin Abu Bakr erditu zuen. Ondoren, mezulari bat bidali zion Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-i galdezka: zer egin behar dut? Orduan esan zuen: 'Dutxatu eta bildu zure farji - zure genitalak - oihal batean, eta sartu ihram-era'. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam meskitan otoitz egin zuen, gero Al Qashwa` gameluan ibili zen, bere gamelua Al Baida`-n egon arte.... -Jabirrek esan zuen: Nire begiek ikus zezaketen neurrian begiratu nuen aurrera, gidatzen eta oinez zihoazen pertsonengandik eta eskuinaldetik horrela, eta ezkerretik horrela, eta atzetik horrela. Eta Ala-ren Mezularia shallAllahu wa'alaihi wa sallam gure artean zegoen, eta berari bidali zioten Korana, eta bazekien bere takwil-a. Berak egin zuena, guk egin genuen, eta gero monoteismoa errezitatu zuen esaldi honekin: LABBAIKALLAAHUMMA LABBAIK, LABBAIKA LAA SYARIIKA LAKA LABBAIK INNAL HAMDA WAN NI'MATA WAL MULKA LAA SYARII KALAK. -Oi Ala, zure deia betetzen dut, zure deia betetzen dut, zure deia betetzen dut. Ez dago zuretzat bazkiderik, zure deia betetzen dut, hain zuzen ere, laudorio, gozamen eta erreinu osoa zurea da, ez dago zuretzat bazkiderik. Eta jendea talbiyah egin zen esan zuten talbiyah-arekin, eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek ez zuen horietatik ezer ukatu, eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek bere talbiyah esaten jarraitu zuen. Jabirrek esan zuen: Hajj egiteko asmoa genuen bakarrik. Ez genekien nolakoa zen Umrah, berarekin Kaabara iritsi ginen arte. Zutabeak igurtzi eta hiru aldiz korrika egin zuen eta lau aldiz normal ibili, gero Maqam Ibrahim-engana joan zen eta bertso hau irakurri zuen: 'Eta egin Maqam Ibrahim-en zati bat otoitz leku'. Gero, Maqam Ibrahim egin zuen beraren eta Kaabaren artean. Perowi-k esan zuen; [nire aitak] esan zuen; [Ibn Nufail-ek] eta [Uthman-ek] esan zuten; .... -eta ez dakit Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik ez badator- [Sulaiman] esan zuen; eta ez dakit esatea izan ezik: Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam bi rak'ah-tan irakurri Surah Al Ikhlas eta Surah Al Kaafiruun. Gero, Kaaba-ra itzuli zen eta rukun-a igurtzi eta gero atetik irten zen Shafara. Gero, Shafara hurbildu zenean, irakurri zuen: 'INNASH SHAFA WAL MARWATA MIN SYA'AAIRILLAAH, NABDAU BIMAA BADA-ALLAAHU BIHI'. -Egia esan, Shafaa eta Marwa Alaren syi'ar-en parte dira. Jainkoak hasi zuen bezala hasten gara-. Gero Safatik hasi zen, igo egin zen Kaaba ikusi arte, eta gero takbir-a eta Alaren monoteismoa esan zituen. Esan zuen: 'LAA ILAAHA ILALLAAHU WAHDAHU LAA SYARIIKA LAHU, LAHUL MULKU WA LAHUL HAMDU YUHYII WA YUMIITU WA HUWA 'ALAA KULLI SYAI IN QADIIR. LAA ILAAHA ILLALLAAHU WAHDAH, ANJAZA WA'DAH WA NASHARA 'ABDAH, WA HAZAMAL AHZAABA WAHDAH'. -Ez dago gurtua izateko eskubidea duen jainkorik, Ala izan ezik, ez du bazkiderik, berari dagokio erreinua osoa eta berari dagokio laudorio guztiak, bera da bizitza ematen duena eta heriotza eragiten duena eta gauza guztiak egiteko gai dena. Ez dago gurtza merezi duen jainkorik Ala izan ezik, Hark bakarrik salbatzen du, eta Bere zerbitzariei laguntzen die eta etsaien taldeak garaitzen ditu bakarrik. Gero, gauza hauen artean otoitz egin zuen eta hiru aldiz esan zuen antzeko zerbait, gero Marwa jaitsi zen oinen zolak zapaldu ondoren, haranaren erdian korrika ibili zen, igo ondoren Marwa iritsi arte ibili zen arte, eta Marwa gainean Shafan egin zuena egin zuen. Marwako tawaf-a amaitu ondoren esan zuen arte: "Iraganean orain ikusgai dauden gauzak agertu balira, orduan ez nuke sakrifizio-animaliarik ekarriko eta Umrah bihurtuko, beraz, zuen artean sakrifizio-animaliarik ekartzen ez duenak Tahallul egin eta Umrah bihurtu beharko luke". Orduan, jende guztia makurtu eta ilea moztu zuen, sallallaahu 'alaihi wasallam Profeta eta sakrifizio-animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Orduan, Suraqah bin Ju'syamek esan zuen: Ala-ren Mezularia, gure urterako bakarrik al da ala betiko? Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallamek hatzak korapilatu eta esan zuen: "Horrela sartu zara Umrah Hajj-en". Bi aldiz esan zuen: "Ez, baina betiko". Ali radliallahu 'anhu Yemenetik etorri zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en gamelua zeramala eta Fatima radliallahu 'anha aurkitu zuen tahallul lortu zuten eta arropa solte eta orbanik gabekoak zeramatzaten pertsonen artean. Orduan Alik ukatu egin zuen eta esan zuen: Nork agindu dizu hau egiteko? Fatimak esan zuen: nire aita. Alik Iraken behin esan zuen: Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-engana joan nintzen Fatima probokatzeko egindakoagatik eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-i fatwa bat eskatu nion aipatu zuenagatik. Orduan esan nion ukatu nuela egindakoa. Orduan Fatimak esan zuen: "Izan ere, nire aitak agindu dit hau". Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-ek esan zuen: "Zuzen du, arrazoi du". 'Zer esaten duzu Hajj egin nahi duzunean?' Alik esan zuen; Nik esaten dut: ALLAAHUMMA INNII UHILLU BIMAA AHALLA BIHI RASUULULLAH SHALLALLAHU 'ALAIHI WASALLAM. -O Ala, ni talbiyah naiz Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam-en talbiyah-rekin-. Esan zuen: 'Egia esan, sakrifizio-animalia bat ekarri dut, beraz, ez izan tahallul'. Eta Alik Yemenetik ekarritako eta sallallaahu 'alaihi wasallam profetak Medinatik ekarritako sakrifizio-animalien taldea ehun zen. Orduan, denek damutu eta ilea moztu zuten, sallallaahu 'alaihi wasallam profeta eta sakrifizio-animaliak ekarri zituzten pertsonak izan ezik. Gero, Tarwiyah eguna iritsi zenean eta Minara joan zirenean, talbiyah egin zuten Hajj egiteko. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ibilgailura igo eta otoitzak egin zituen Dhuhr, Asr, Maghrib eta Isha'-n, baita Mina-ko Fajr-en ere, gero denbora batez egon zen eguzkia irten arte, eta ilez egindako Qubbah bat eraikitzeko agindu zuen berarentzat. Ondoren, Qubbah ezarri zen Namirah eremuan, eta Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam ibili zen eta Quraish herriak ez zuen zalantzarik izan Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallamek abluzioa egin zuela Muzdalifah-eko Mash'ar Haram-en, Quraish herriak Jahiliyah garaian egiten zuen bezala. Orduan, Rasulullah shallAllahu wa'alaihi wa sallam igaro zen Arafah-era iritsi eta Qubbah berarentzat eraikia aurkitu zuen arte. Gero, ilunabarraren ondoren, han gelditu zen Qashwa` izeneko gamelua prestatzeko agindu zuen arte, gero zelatzeko, gero muinoaren erdira joan zen eta sermoi bat eman zuen eta esan zuen: 'Egia esan, zure odola eta ondasunak debekatuta daude, zure egunean, zure hilabetean eta zure herrialdean bezala. Jakin ezazu ezjakintasun garaiko gai guztiak nire oinen azpian utzi direla, ezjakintasun garaiko odola isuri da eta isuri zen lehen odola Gure odola izan zen - Uthmanek esan zuen; hain zuzen ere, Ibn Rabi'ah-ren odola. Bitartean, Sulaimanek esan zuen; Rabi'ah bin Al Harith bin Abdul Muththalib-en odola. Batzuek esan zuten; Aurretik Bani Sa'd herriaren artean edoskitzen zuten, gero Hudzail herriak hil zuen - eta jahiliyah-ko usura bertan behera utzi zen, bertan behera utzi nuen lehen usura Gure usura izan zen, hain zuzen ere, Abbas bin Abdul Muththalib-en usura, hain zuzen ere, usura horiek guztiak bertan behera utzi ziren. Beldur izan Ala emakumeekin harremanetan, egia esan, Ala-ren konfiantzaz hartzen dituzue, eta zuen farjj-a Ala-ren hitzekin justifikatzen duzue, egia esan, haien gaineko zuen eskubidea da gustuko ez dituzuen pertsonak zuen etxean sartzen ez uztea, hori egiten badute, jo itzazue minik egiten ez duten kolpeekin. Eskubidea dute modu onean elikatzeko eta janzteko. Eta utzi dizuet zerbait, zeinaren atzetik ez zareten galduko jarraitzen badiozue, hain zuzen ere, Ala-ren Liburua - Korana -. Niri buruzko galderak egiten badizkizue, zer iruditzen zaizue?' Erantzun zuten; Lekuko dugu tratatua entregatu eta bete duzula eta aholkuak eman dituzuela. Orduan esan zuen, hatz erakuslea zerura altxatuz eta jendeari seinalatuz esan zuen: 'Ai Ala, lekuko, Ai Ala, lekuko'. Orduan, Bilalek otoitzerako eta iqamah-erako deia egin zuen behin. Gero, Zuhr otoitza egin zuen, gero zutitu eta Asr otoitza egin zuen eta ez zuen otoitzik egin tartean. Gero, Al Qaswa` igo zen wuquf lekura iritsi arte eta bere gameluaren sabela, Al Qashwa`, harkaitzei begira jarri zuen, eta Hablul Musyah -hau da, biltzen ziren lekua- bere aurrean jarri zuen, gero Qiblari begira jarri zen, eta zutik egon zen eguzkia sartu eta kolore horia pixka bat desagertu zen arte, zirkulua hondoratu arte. Gero, Usamah atzean eraman zuen, gero ibili eta Qashwa` izeneko gameluaren uzdeak tiratu zituen, bere buruak zelaren oinarria ukitu zuen arte, eta eskuineko eskuarekin esan zuen: 'Lasai, gizakia, lasaitu, gizakia'. Burua sokara hurbiltzen zen bakoitzean, pixka bat askatzen zuen, altxatu eta Muzdalifah-era iritsi arte, gero Maghrib eta Isha otoitzak batu zituen otoitz dei batekin eta bi iqamah-rekin, [Uthmanek] esan zuen; eta ez zuen sunnah otoitzik egin bien artean. Orduan, haien ahoskera berdina da, hots; Gero, egunsentiaren ondoren goizeko otoitza egin zuen arte etzan zen, egunsentia zela argi zegoenean. [Solomonek] esan zuen; otoitzerako eta iqamah-erako dei batekin. Orduan, haien ahoskera berdina da, hots; Gero, Qashwa`-ra ibili zen Mash'ar Al Haram-en egon arte, eta igo egin zen. [Uthmanek] eta [Sulaimanek] esan zuten; eta Qibla-ri begira. Gero, Ala goraipatu eta aitortu egin zuen. [Uthmanek] gaineratu zuen; eta ohoratu. Zutik jarraitu zuen goizeko argia oso distiratsua izan arte, gero eguzkia irten baino lehen alde egin zuen, eta Al Fadhl bin Al Abbas eraman zuen bizkarrean, ile ederra zuen gizona zen, zuria eta ederki distiratsua. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, joan ondoren, korrika zihoazen hainbat emakumeren ondotik pasa zen, orduan Al Fadhl haiei begira hasi zen eta Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, eskua jarri zion Al Fadhlen aurpegian, eta gero Al Fadhl-ek aurpegia beste aldera biratu zuen. Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek eskua beste aldera mugitu zuen eta Al Fadhlek aurpegia beste aldera biratu zuen begira jarraitzen zuen bitartean, Muhassirrera iritsi ondoren pixka bat mugitu zen arte eta gero Jamrah Kubrara doan erdiko bidea jarraitu zuen zuhaitz bat dagoen Jamrah-era iritsi arte, gero zazpi harri bota zituen eta takbir esan zuen, harri bakoitza tiragoma baten antzera jaurtita. Muinoaren erditik bota zuen, gero hiltegira joan zen eta hirurogeita hiru gamelu hil zituen eskuekin, eta Aliri agindu zion gainerakoak hiltzeko eta bere gameluak hiltzeko ere bai, gero bi pertsona baino gehiago eskatu zituen gamelu bakoitzeko eta gero eltze batean jarri eta egosi zituzten. Biek haragi pixka bat jan eta salda pixka bat edan zuten. [Sulaimanek] esan zuen; gero, ibilgailu batean ibili eta Kaabara itzuli zen eta Zuhur otoitza egin zuen Mekan, gero Bani Abdul Muththalib-engana joan zen Zamzam ura hartzen ari ziren bitartean, eta esan zuen: "Edan, Bani Abdul Muththalib, jendeak ez badizu jipoitzen edatea ematean, benetan zurekin edango dut". Gero, ontzi bat eman zioten eta pixka bat edan zuen.