Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Abu Dawud : 670حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ وَبِشْرُ بْنُ بَكْرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ
[Abdurrahman bin Ibrahim]-ek [Umar bin Abdul Wahid] eta [Bisr bin Bakr]-ek [Al Auza'i-tik] [Yahya bin Abu Kathir-etik] [Abdullah bin Abu Qatadah]-etik [bere aita] esan zigun: Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Otoitz egiten ari nintzela errezitazioa luzatu nahi nuen, baina gero haur baten negarra entzun nuen, beraz, otoitzaren errezitazioa laburtu nuen, amaren bihotza zamatu nahi ez nuelako'.