Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Ahmad : 12963حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي قُرَّةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ شَرِيكٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ مَا صَلَّيْتُ خَلْفَ إِمَامٍ أَخَفَّ صَلَاةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَتَمَّ وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ تُفْتَتَنَ أُمُّهُ
Esan digu ['Ubaidullah bin Abu Qurrah] esan digu [Sulaiman bin Bilal] [Sharik], entzun zuen [Anas bin Malik] esaten; Ez dut inoiz otoitz egin Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam baino arinagoa eta perfektuagoa den imam baten atzean. Sallallaahu'alaihi wasallam profetak haurtxo bat negarrez entzun zuen behin, beraz, argitu zuen ama haserretuko zen beldur zelako.