Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Ibnu Majah : 980حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلَاثَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ فِي الصَّلَاةِ
[Ismail bin Abu karimah Al Harrani]-k esan zigun, [Muhammad bin Salamah-ek] [Muhammad bin Abdullah bin 'Ulatsah-ek] [Hisyam bin Hassan-ek] [Al Hasan-ek] [Uthman bin Abul 'Ash]-ek esan zigun, 'Alaren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Haur baten negarra entzun nuen, beraz, otoitza bizkortu nuen'.