Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya

Imam Abu Dawud : 670

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ وَبِشْرُ بْنُ بَكْرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ

Isinalaysay sa amin nina [Abdurrahman bin Ibrahim] at [Umar bin Abdul Wahid] mula kina [Bisr bin Bakr] mula kay [Al Auza'i] mula kay [Yahya bin Abu Kathir] mula kay [Abdullah bin Abu Qatadah] mula sa [kanyang ama] na nagsabi; Sinabi ng Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam: "Gusto kong pahabain (ang pagbigkas) habang ako ay nagsasagawa ng panalangin, pagkatapos ay narinig ko ang iyak ng isang bata, kaya pinaikli ko (ang pagbigkas ng panalangin) dahil ayaw kong maging pabigat (sa puso) ng kanyang ina."