Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya
Imam Ibnu Majah : 981حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ وَبِشْرُ بْنُ بَكْرٍ عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَقُومُ فِي الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ
Kontatu ziguten ['Abdurrahman bin Ibrahim]-ek esan zuela, ['Umar bin Abdul Wahid] eta [Biysr bin Bakr]-ek [Al Auza'i-tik] [Yahya bin Abu Kathir]-etik [Abdullah bin Abu Qatadah]-etik [bere aita] esan zuela: 'Alaren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: 'Otoitzean nengoen eta nire otoitza luzatu nahi nuen, baina haurtxo baten negarrez entzun nuen, beraz, nire otoitza arindu nuen ama zamatzearen beldurrez'.