Rasulullah pernah ditanya mengenai pembatas seseorang yang sedang shalat, beliau menjawab: seperti kayu yang digunakan untuk bersandar oleh penunggang unta

Imam Abu Dawud : 591

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرِو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حُرَيْثٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَدَّهُ حُرَيْثًا يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ شَيْئًا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَنْصِبْ عَصًا فَإِنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ عَصًا فَلْيَخْطُطْ خَطًّا ثُمَّ لَا يَضُرُّهُ مَا مَرَّ أَمَامَهُحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ الْمَدِينِيِّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ جَدِّهِ حُرَيْثٍ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عُذْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أَبِي الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَكَرَ حَدِيثَ الْخَطِّ قَالَ سُفْيَانُ لَمْ نَجِدْ شَيْئًا نَشُدُّ بِهِ هَذَا الْحَدِيثَ وَلَمْ يَجِئْ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ قَالَ قُلْتُ لِسُفْيَانَ إِنَّهُمْ يَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَتَفَكَّرَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ مَا أَحْفَظُ إِلَّا أَبَا مُحَمَّدِ بْنَ عَمْرٍو قَالَ سُفْيَانُ قَدِمَ هَاهُنَا رَجُلٌ بَعْدَ مَا مَاتَ إِسْمَعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَطَلَبَ هَذَا الشَّيْخُ أَبَا مُحَمَّدٍ حَتَّى وَجَدَهُ فَسَأَلَهُ عَنْهُ فَخَلَطَ عَلَيْهِ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ سُئِلَ عَنْ وَصْفِ الْخَطِّ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ هَكَذَا عَرْضًا مِثْلَ الْهِلَالِ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت مُسَدَّدًا قَالَ قَالَ ابْنُ دَاوُدَ الْخَطُّ بِالطُّولِ قَالَ أَبُو دَاوُد و سَمِعْت أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ وَصَفَ الْخَطَّ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ هَكَذَا يَعْنِي بِالْعَرْضِ حَوْرًا دَوْرًا مِثْلَ الْهِلَالِ يَعْنِي مُنْعَطِفًا

Һөйләне беҙгә [Мөсәддәд] беҙгә һөйләне [Бисир бин Әл-Мөфәҙлллал] беҙгә һөйләне [Исмәғил бин Өмәйә] миңә [Әбү Әмру бин Мөхәммәт бин Һүрәйтс] һөйләне, тип ишеткән [Уның олатаһы, Һүрәйтс] уға [Әбү Һүрәйәһүләһиһүрәт ғәләйһис-сәләм әйтте], тип һөйләне. һеҙҙең 10-ы намаҙ уҡый, шунан һуң ул үҙенең алдына нимәлер ҡуйһын. Тапмаһа, таяҡ йәбештерһен. Әгәр ҙә уның таяғы юҡ икән, һыҙыҡ һыҙһын, шунан алдан үтһә лә, аша сыҡмаһын'. Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Яхья бин Фарис] беҙгә [Әли бин Әл-Мәдини] [Суфйандан] [Исмәғил бин Сәмәйә] [Әбү Мөхәммәт бин Әмру бин Һүрәйтс] [Уның олатаһы, Һүрәйтс] Бәни Хөзүллала Ҡаһүрәйҙән бер кешене, [Әбүһүллаһүрәйҙән] бер кешене һөйләне. васаллам, тигән: һуңынан сутра өсөн юл тураһында хәҙисте телгә ала. Суфьян әйтте; Беҙҙә был хәҙисте раҫларлыҡ риүәйәт юҡ, һәм ул ошо сәнәдтән башҡа риүәйәт ителмәгән. ти ул; Мин Суфьянға әйттем; Ысынында улар был турала фекер айырышҡан. Шулай итеп, ул бер аҙ уйланып торҙо, шунан әйтте; Әбү Мөхәммәт бин Әмрунан башҡа хәтерләмәйем. Суфьян әйтте; Исмәғил бин Өмәйә вафат булғандан һуң бында килгән бер кеше булған. Был шәйех Әбү Мөхәммәтте тапҡансы эҙләне, шуға күрә унан был хәҙис тураһында һорашты, әммә был хәҙисте ике мәғәнәле тип тапты. Әбү Дауыт әйтте; Әхмәт бин Хәнбалдан намаҙ сүрәһе өсөн юлдар тураһында бер тапҡыр ғына түгел, тип һорағандар, тип ишеттем, шуға күрә ул яуап бирҙе; Ошолай, ярым ай кеүек оҙонса. Әбү Дауыт әйтте; Ә мин Мөсәддәдтең был һүҙҙәрен ишеттем; Ибн Дауыт әйтте; Намаҙ намаҙ бүлмәһе өсөн сират оҙон. Әбү Дауыт әйтте; Ә мин Әхмәт бин Хәнбәлдең ул юлды бер нисә тапҡыр һүрәтләгәнен ишеткәнем бар, тине ул; Былай, атап әйткәндә, ярым ай кеүек һуҙылып, эйелеп.