Imam Abu Dawud : 376
حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ ح و حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ وَهَذَا لَفْظُ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ حَدَّثَهُمْ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ يَعْنِي الْقِتْبَانِيَّ أَنَّ كُلَيْبَ بْنَ صُبْحٍ حَدَّثَهُمْ أَنَّ الزِّبْرِقَانَ حَدَّثَهُ عَنْ عَمِّهِ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فَنَامَ عَنْ الصُّبْحِ حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَنَحَّوْا عَنْ هَذَا الْمَكَانِ قَالَ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ تَوَضَّئُوا وَصَلَّوْا رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ صَلَاةَ الصُّبْحِحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ حَدَّثَنَا مُبَشِّرٌ يَعْنِي الْحَلَبِيَّ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ ذِي مِخْبَرٍ الْحَبَشِيِّ وَكَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَتَوَضَّأَ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُضُوءًا لَمْ يَلْثَ مِنْهُ التُّرَابُ ثُمَّ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ غَيْرَ عَجِلٍ ثُمَّ قَالَ لِبِلَالٍ أَقِمْ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَلَّى الْفَرْضَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ قَالَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صُلَيْحٍ حَدَّثَنِي ذُو مِخْبَرٍ رَجُلٌ مِنْ الْحَبَشَةِ و قَالَ عُبَيْدٌ يَزِيدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ عَنْ حَرِيزٍ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ ذِي مِخْبَرٍ ابْنِ أَخِي النَّجَاشِيِّ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَذَّنَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ
Esan zigun [Abbas Al Anbari-k], -Antzera beste bide batetik kontatua-, Esan zigun [Ahmad bin Shalih-k] eta hau da Abbas-en hitza, [Abdullah bin Yazid-ek] [Haiwah bin Syuraih-engandik] [Ayyasy bin Abbas Al Qitbani-rengandik] esan ziena, [Kulaib bin Shubh-ek] esan ziena, [Az Zibriqan-ek] esan ziela, [bere osaba Amru bin Umayyah Adl Dlamri-rengandik] esan zuela: Profeta sallallaahu alaihi wasallam-ekin egon ginen bere bidaia batzuetan. Behin, Fajr otoitzetik egunsentira arte loak hartu zuen. Beraz, Rasulullah sallallaahu alaihi wasallam jaiki eta esan zien: 'Mugitu leku honetatik'. Jarraitu zuen; Gero, Bilali otoitzerako deia egiteko agindu zion, gero abluzioa egin zuten eta sunnah-ko bi rakat otoitz egin zuten egunsentian. Ondoren, Bilali iqamat-a ahoskatzeko agindu zion, eta Fajr otoitzean ere gidatu zituen. Esan digu [Ibrahim bin Al Hasan]-ek esan digu [Hajjaj bin Muhammad]-ek esan digu [Hariz]. -Era berean, beste bide batetik kontatu zen-, Esan digute [Ubaid bin Abi Al Wazir]-ek esan digu [Mubasysyir Al Halabi-k] esan digu [Hariz bin Uthman]-ek esan didala [Yazid bin Salih]-ek [Dzu Mikhbar Al Habasyi]-rengandik, sallallaahu alaihi wasallam Profetaren zerbitzaria zela albiste honetan. Aipatu zuen: Orduan, berak, hots, sallallaahu alaihi wasallam Profetak, abluzioa egin zuen eta ez zen hauts txikienaren eraginpean egon. Ondoren, Bilali otoitzerako deia egiteko agindu zion, gero zutik jarri eta bi rakat-eko sunnah otoitza egunsentian presarik gabe errezatzeko. Gero, Bilali esan zion: "Aldarrikatu iqamat-a". Gero, fardhu otoitza - Fajr - presarik gabe errezatu zuen. Esan zuen [Hajjaj]-tik [Yazid bin Shulaih]-ek Habasyah-ko gizon batek [Dzu Mikhbarrek] esan zidala. Eta [Ubaidek] esan zuen [Yazid bin Salih-ek] esan zuela; Esan digu [Mu`amal bin Al Fadll]-ek [Al Walid]-ek [Hariz bin Uthman]-engandik [Yazid bin Salih]-engandik [Dzu Mikhbarrek, An Najasyi-ren anaiaren semeak] hadith honetan. Aipatu zuen; Bilalek presarik gabe esan zuen otoitzerako deia.