Jika perjalanan mendesak, menangguhkan shalat maghrib dan menggabungkan dengan isya

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِقَالَ سَالِمٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَفْعَلُهُ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ وَزَادَ اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ سَالِمٌ كَانَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِالْمُزْدَلِفَةِ قَالَ سَالِمٌ وَأَخَّرَ ابْنُ عُمَرَ الْمَغْرِبَ وَكَانَ اسْتُصْرِخَ عَلَى امْرَأَتِهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ فَقُلْتُ لَهُ الصَّلَاةَ فَقَالَ سِرْ فَقُلْتُ الصَّلَاةَ فَقَالَ سِرْ حَتَّى سَارَ مِيلَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ فَيُصَلِّيهَا ثَلَاثًا ثُمَّ يُسَلِّمُ ثُمَّ قَلَّمَا يَلْبَثُ حَتَّى يُقِيمَ الْعِشَاءَ فَيُصَلِّيهَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يُسَلِّمُ وَلَا يُسَبِّحُ بَعْدَ الْعِشَاءِ حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ

[Abu Al Yaman]-ek esan zigun, [Az Zuhriy-k] esan zigun, eta niri [Salim]-ek ['Abdullah bin 'Umar radliallahu 'anhu]-ek esan zuen: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ikusi nuen bidaia premiazkoa zenean, Maghrib otoitza atzeratu eta 'Isha' otoitzarekin konbinatu zuen. Salimek esan zuen: 'Eta 'Abdullah bin 'Umar radiallahu 'anhu-k ere egin zuen bidean presaka zegoenean'. [Al Laits]-ek gaineratu zuen eta esan zuen, [Yunus]-ek [Ibn Shihab]-ek esan zidan; [Salim]-ek esan zuen: [Ibn 'Umar radliallahu 'anhuma]-ek Maghrib eta 'Isha' otoitzak konbinatu zituen Muzdalifah-en zegoela. Salimek berriro dio; 'Ibn 'Umar-ek, Ala-k pozik egon bedi berarekin, Magrib-eko otoitza amaitu zuen, bere emazte Shafiyah bint Abu 'Ubaid-i lagundu nahi ziolako -gaixo zegoena-. Esan nion: 'Otoitz egin dezagun?!'. Hark erantzun zuen: 'Jarraitu oinez'. Berriro esaten dut; 'Otoitz egin dezagun?!'. Hark erantzun zuen: 'Jarraitu oinez'. Bidaia bi edo hiru miliara iritsi zen arte, jaitsi eta otoitz egin zuen. Amaitu zuenean, esan zuen: 'Beno, behin Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz egiten ikusi nuen bere bidaian premiazko egoeran zegoenean'. Eta esan zuen: 'Abdullah bin 'Umar, Ala-k pozik egon bedi berarekin: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam ikusi nuen bidaia premiazkoa zenean, Magrib-eko otoitza atzeratu zuen, gero hiru rak'ah egin zituen eta gero kaixo esan zuen. Gero isildu une batez, gero egin 'Isha' otoitza bi rak'ah-ekin eta gero agurtu'. Ez zuen tasbihrik egiten -sunnah otoitzak egitea- 'Isha' otoitzaren ondoren, gauaren amaieran esnatu arte.