Jika mengimami orang-orang shalat ringankanlah, karena ada orang sakit, orang lemah dan orang yang punya keperluan

Imam Bukhari : 88

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ ابْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَكَادُ أُدْرِكُ الصَّلَاةَ مِمَّا يُطَوِّلُ بِنَا فُلَانٌ فَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْ يَوْمِئِذٍ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مُنَفِّرُونَ فَمَنْ صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمْ الْمَرِيضَ وَالضَّعِيفَ وَذَا الْحَاجَةِ

আমাক [মুহাম্মাদ বিন কাথিৰে] ক’লে, আমাক [ছুফিয়ান] [ইবনে আবু খালিদ]ৰ পৰা [কাইছ বিন আবু হাজিম]ৰ পৰা [আবু আল মাছুদ আল আনছাৰী]ৰ পৰা ক’লে, এজন বন্ধুৱে সুধিলে: ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই দীঘলীয়া আবৃত্তি কৰা কোনোবাই নেতৃত্ব দিয়া নামাজটো প্ৰায়েই সহ্য কৰিব নোৱাৰো’। গতিকে মই কেতিয়াও নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সেইদিনা দিয়াতকৈ বেছি খঙেৰে সতৰ্কবাণী দিয়া দেখা নাই যে, ‘হে মানুহবোৰ, তোমালোকে মানুহক পলায়ন কৰা। গতিকে যিয়ে মানুহক নেতৃত্ব দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে, তেওঁক লঘু কৰক। কাৰণ তেওঁলোকৰ মাজত ৰোগী, দুৰ্বল আৰু প্ৰয়োজন থকা মানুহ আছে'।