Bacalah al-a'laa, atau asy-syams atau al-lail dalam shalat isya

Imam Muslim : 709

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو عَنْ جَابِرٍ قَالَ كَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَأْتِي فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ فَصَلَّى لَيْلَةً مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ ثُمَّ أَتَى قَوْمَهُ فَأَمَّهُمْ فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَانْحَرَفَ رَجُلٌ فَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى وَحْدَهُ وَانْصَرَفَ فَقَالُوا لَهُ أَنَافَقْتَ يَا فُلَانُ قَالَ لَا وَاللَّهِ وَلَآتِيَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَأُخْبِرَنَّهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أَصْحَابُ نَوَاضِحَ نَعْمَلُ بِالنَّهَارِ وَإِنَّ مُعَاذًا صَلَّى مَعَكَ الْعِشَاءَ ثُمَّ أَتَى فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مُعَاذٍ فَقَالَ يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ اقْرَأْ بِكَذَا وَاقْرَأْ بِكَذَا قَالَ سُفْيَانُ فَقُلْتُ لِعَمْرٍو إِنَّ أَبَا الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا عَنْ جَابِرٍ أَنَّهُ قَالَ اقْرَأْ وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَالضُّحَى وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَسَبِّحْ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى فَقَالَ عَمْرٌو نَحْوَ هَذَا

মোক কৈছে [মুহাম্মাদ বিন আব্বাদে] আমাক [ছুফিয়ানক] [আমৰু]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছে, ‘মুয়াজে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামৰ লগত নামাজ পঢ়িছিল, তাৰ পিছত তেওঁ আহিছিল, তাৰ পিছত তেওঁৰ লোকসকলক নেতৃত্ব দিছিল। গতিকে তেওঁ সেই নিশা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ লগত ইছাৰ নামাজ কৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ গ’ল, তাৰ পিছত ইমাম হিচাপে নেতৃত্ব দিলে। তাৰ পিছত তেওঁ চুৰা আল-বাকাৰাহেৰে খুলিলে, তাৰ পিছত এজন মানুহে ঘূৰি আহি তেওঁক সম্ভাষণ জনালে, তাৰ পিছত অকলে নামাজ দিলে, তাৰ পিছত ঘূৰি গ’ল। গতিকে তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, ‘হে অমুক, তুমি ভণ্ডামি কাম কৰিছা নেকি? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'নাই আল্লাহৰ কচম মই ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ যাম, তাৰ পিছত তেওঁক অৱগত কৰিম।' তাৰ পিছত তেওঁ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে, ‘হে ৰাছুলুল্লাহ, নিশ্চয় গছ-গছনিবোৰত পানী দিয়া শ্ৰমিকসকলে দিনত কাম কৰে গতিকে তেওঁলোক ভাগৰুৱা হয়, আৰু সঁচাকৈয়ে মু’আজে আপোনাৰ লগত ইছাৰ নামাজ পঢ়িলে, তাৰ পিছত তেওঁ আমাৰ ওচৰলৈ আহি চুৰা আল-বাকাৰাহেৰে খুলি নামাজ দিলে’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে মুআজৰ সন্মুখীন হৈ ক’লে, ‘হে মু’আজ, আপুনি এজন নিন্দাকাৰী নেকি - যিয়ে মানুহক ধৰ্মৰ পৰা পলাই পলাই দিয়ে -, এই চিঠিখন পঢ়ক আৰু এইখন পঢ়ক’ - অৰ্থাৎ এটা সংক্ষিপ্ত আৰু চুটি আখৰ -’। চুফিয়ানে ক’লে, তেতিয়া মই আমৰুক ক’লোঁ যে সঁচাকৈয়ে [আবু আজ-জুবাইৰে] আমাক কৈছে, [জাবিৰ]ৰ পৰা যে তেওঁ কৈছে, ‘ইকৰা আৰু এছ-ছ্যামছ ৱা ধুহাহা পঢ়ক, লগতে ৱা আদ-ধুহা ৱা আল-লাইলি ইডজা ইয়াঘছিয়া আৰু ছাব্বীহিছমা ৰাব্বিকা আল-আ’লাও পঢ়ক। গতিকে আমৰুৱে এনেধৰণৰ কিবা এটা ক’লে।