Hadith Representative
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Ma sa taʻu mai e [Abu Bakr bin Abu Shaybah] ma [Muhammad bin Abdullah bin Numair] ia i matou, na ia fai mai ai; [Zaid] - o lona uiga, o Ibn Hubab - na taʻu mai ia te aʻu, [Saif bin Sulaiman] na taʻu mai ia te aʻu, [Qais bin Sa'd] na taʻu mai ia te aʻu, mai ia [Amr bin Dinar] mai ia [Ibn Abbas]; o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) o le a faia le faaiuga i mataupu i le tautoga ma molimau.