Hadith Representative
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Ja go lei muitalan midjiide [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ja [Muhammad bin Abdullah bin Numair] de son dajai; lea muitalan midjiide [Zaid] - namalassii Ibn Hubab - lea muitalan munnje [Saif bin Sulaiman] lea muitalan munnje [Qais bin Sa'd] [Amru bin Dinaris] [Ibn Abbas] luhtte, ahte Allaha sáddejeaddji sallallaahu 'alaihi wasallam mearridii áššiid eadniiguin ja duođašteaddjiiguin'.