Hadith Representative
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Ni beni ekɛɛ wɔ [Abu Bakr bin Abu Syaibah] kɛ [Muhammad bin Abdullah bin Numair] lɛ, ekɛɛ akɛ; ekɛɛ wɔ [Zaid] - ni ji Ibn Hubab - ekɛɛ mi [Saif bin Sulaiman] ekɛɛ mi [Qais bin Sa’d] kɛjɛ [Amru bin Dinar] kɛjɛ [Ibn Abbas] ŋɔɔ, akɛ Nyɔŋmɔ bɔfo lɛ tsɔɔ saji amli kɛ kitakamɔi kɛ odasefoi’.