Hadith Representative
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Ɛn we i dɔn tɛl wi [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ɛn [Muhammad bin Abdullah bin Numair] i se; dɔn tɛl wi [Zaid] - dat na Ibn Hubab - dɔn tɛl mi se [Saif bin Sulaiman] dɔn tɛl mi [Qais bin Sa’d] frɔm [Amru bin Dinar] frɔm [Ibn Abbas], se di Mɛsenja fɔ Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam bin disayd kes dɛn wit ɔth ɛn witnɛs’.