Hadith Representative
Tidaklah seorang laki-laki yang mengakui orang lain sebagai bapaknya, padahal ia telah mengetahuinya (bahwa dia bukan bapaknya), maka ia telah kafir
Imam Abu Dawud : 4449حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ قَالَسَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌقَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَايَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَاصِمٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عُثْمَانَ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلَانِ أَيُّمَا رَجُلَيْنِ فَقَالَ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ فِي الْإِسْلَامِ يَعْنِي سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ وَالْآخَرُ قَدِمَ مِنْ الطَّائِفِ فِي بِضْعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ فَذَكَرَ فَضْلًا قَالَ النُّفَيْلِيُّ حَيْثُ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَاللَّهِ إِنَّهُ عِنْدِي أَحْلَى مِنْ الْعَسَلِ يَعْنِي قَوْلَهُ حَدَّثَنَا وَحَدَّثَنِي قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَسَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ يَقُولُ لَيْسَ لِحَدِيثِ أَهْلِ الْكُوفَةِ نُورٌ قَالَ وَمَا رَأَيْتُ مِثْلَ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانُوا تَعَلَّمُوهُ مِنْ شُعْبَةَ
اسان کي [نُفَعِيلِي] چيو آهي، اسان کي [زُهير] چيو آهي، اسان کي [عَاشِم الاحوال] ٻڌايو آهي، مون کي [ابو عثمان] ٻڌايو آهي، مون کي [سعد بن مالڪ] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ منهنجي ٻنهي ڪنن محمد صلي الله عليه وسلم کان ٻڌو ۽ منهنجي دل جذب ڪيو، هن چيو: 'جيڪو به پنهنجي پيءُ کان سواءِ ڪنهن ٻئي سان منسوب ڪري ٿو، جيتوڻيڪ هو ڄاڻي ٿو ته هو سندس پيءُ ناهي، ته ان لاءِ جنت ۾ داخل ٿيڻ حرام آهي'. سعد چيو؛ 'پوءِ مان [ابوبڪره] سان مليو، تنهنڪري مون کيس حديث ٻڌائي. هن چيو: 'منهنجي ٻنهي ڪنن ٻڌو ۽ منهنجي دل جذب ڪيو، محمد صلي الله عليه وسلم کان. عاصم چوي ٿو؛ 'مون چيو؛ 'اي ابو عثمان، توهان جي پاسي ۾ ٻه ماڻهو هئا جن اهو ڏٺو، پوءِ انهن مان ڪير هو؟' ابو عثمان جواب ڏنو، 'انهن مان هڪ پهريون شخص هو جنهن پنهنجو تير الله جي رستي ۾ اڇلايو - يا اسلام ۾ - يعني سعد بن مالڪ.' جڏهن ته ٻيو ڪو اهڙو هو جيڪو طائف کان پيادل ايندڙ هڪ گروهه ۾ شامل ٿيو، انهن مان ويهه کان وڌيڪ هئا '. پوءِ هن باقي حديث جو ذڪر ڪيو. هڪ نفيلي هن حديث کي بيان ڪندي چيو؛ 'الله جو قسم، بيشڪ منهنجي خيال ۾ 'اسان کي ٻڌايو ۽ مون کي ٻڌايو' جا لفظ ماکي کان وڌيڪ مٺا آهن'. ابو علي چيو؛ 'مون ابو داؤد کي چوندي ٻڌو؛ 'مون احمد کي چوندي ٻڌو؛ 'ڪوفي جي ماڻهن جي حديث ۾ ڪو به نور ناهي'. احمد بن حنبل چيو؛ 'مون ڪڏهن به بصره جي ماڻهن وانگر - حديث جي ڳولا ۾ - نه ڏٺو آهي، اهي شعبه کان سکندا آهن'.
تائيدي حديثون :
Imam Ahmad : 1375, 1415, 1417, 1422, 1471, 2772, 2880, 5726, 6304, 6540, 16366, 17004, 19501, 19566, 19601, 19610, 20492, 22047
Imam Bukhari : 3246, 3247, 3982, 6269
Imam Muslim : 93, 95, 96
Imam Abu Dawud : 4449, 4451
Imam Ibnu Majah : 2599, 2600, 2601
Imam Darimi : 2417, 2418, 2736, 2739