হাদিছ
Bersumpah bermaksud mengambil harta orang muslim dia durhaka
Imam Tirmidzi : 1190حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَقَالَ الْأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فِيَّ وَاللَّهِ لَقَدْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنْ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَكَ بَيِّنَةٌ قُلْتُ لَا فَقَالَ لِلْيَهُودِيِّ احْلِفْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفُ فَيَذْهَبُ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهَ تَعَالَى{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَأَبِي مُوسَى وَأَبِي أُمَامَةَ بْنِ ثَعْلَبَةَ الْأَنْصَارِيِّ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَحَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
আমাক কৈছে [হান্নাদে] আমাক [আবু মুআৱিয়াহ] [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [চিয়াকিক বিন চালামাহ]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে কৈছে: ‘যি কোনোৱে শপত খাব আৰু তাত প্ৰৱঞ্চনা কৰে, কাৰণ তেনে কৰিলে তেওঁ এজন মুছলমানৰ সম্পত্তি লুটিব পাৰে, তেওঁ নিশ্চয় আল্লাহক লগ পাব, যেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ ওপৰত খং কৰে’। [আল আছিয়াতছ বিন কাইছে] কৈছে; আল্লাহৰ কচম মোৰ বিৰুদ্ধে। এবাৰ মোৰ আৰু এজন ইহুদীৰ মাজত মাটিৰ বিবাদ হ’ল, তেওঁ মোক অস্বীকাৰ কৰিলে, তাৰ পিছত মই নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰত এই বিষয়ে অভিযোগ কৰিলোঁ, তাৰ পিছত আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক ক’লে: আপোনাৰ ওচৰত প্ৰমাণ আছেনে? মই উত্তৰ দিলোঁ; নহয়, তেওঁ ইহুদীসকলকো ক’লে; 'শপত'। মই ক’লোঁ; হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেন্তে যদি তেওঁ শপত খায় তেন্তে মোৰ ধন-সম্পত্তি ল’ব, গতিকে আল্লাহ তা’আলাই এই আয়াতটো অৱতীৰ্ণ কৰিলে: -সঁচাকৈয়ে যিসকলে আল্লাহৰ লগত নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু শপতৰ বিনিময় কৰে সামান্য মূল্যত- আয়াতৰ শেষলৈকে। আবু ইছাই ক’লে; আৰু এই অধ্যায়ত ৱাইল বিন হুজৰ, আবু মুছা, আবু উমামাহ বিন ছা'লাবা আল আনছাৰী আৰু ইমৰাণ বিন হুছেইনৰ পৰা পোৱা একেধৰণৰ হাদীছৰ লগতে ইবনে মাছৌদৰ হাদীছ সত্য হাছান হাদীছ।
হাদিছ :
Imam Ahmad : 3395, 3416, 3750, 3844, 3995, 10293, 13854, 17055, 18108, 19065, 19409, 19411, 20835, 20839, 20840, 20841, 20842, 20846, 21210, 21288
Imam Bukhari : 2185, 2239, 2472, 2474, 2477, 2480, 4185, 6167, 6183, 6891
Imam Muslim : 196, 197, 198, 199, 200
Imam Abu Dawud : 2822, 2823, 2824, 2825
Imam Tirmidzi : 1190, 2922
Imam Nasa'i : 5324
Imam Ibnu Majah : 2314, 2315, 2316, 2317
Imam Malik : 1215
Imam Darimi : 2490