इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ইছলাম আল-হক: কোৰআন আৰু হাদিছ
(সঁচা ইছলাম)



Sumpah palsu bermaksud ambil harta orang muslim, dia durhaka

Imam Bukhari : 2185

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ هُوَ عَلَيْهَا فَاجِرٌ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا }الْآيَةَفَجَاءَ الْأَشْعَثُ فَقَالَ مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ فِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي فَقَالَ لِي شُهُودَكَ قُلْتُ مَا لِي شُهُودٌ قَالَ فَيَمِينُهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفَ فَذَكَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْحَدِيثَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ تَصْدِيقًا لَهُ

আমাক [আব্দান]ক [আবু হামজাহ]ৰ পৰা [আল আমাছি]ৰ পৰা [ছিয়াকিক]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কোৱা হৈছে: ‘যিজনে নিজৰ শপত খালে তেওঁ এজন মুছলমানৰ সম্পত্তি লোৱাৰ মনস্থ কৰিছে, তেওঁ অবাধ্যতা কৰিছে আৰু আল্লাহৰ ক্ৰোধক সাক্ষাৎ কৰিব তাৰ ফালে'। গতিকে আল্লাহৰ বাণী QS Alu 'ইমৰাণ আয়াত ৭৭ ত নামি আহিল যাৰ অৰ্থ -'সঁচাকৈয়ে যিসকলে আল্লাহৰ লগত নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা আৰু শপত সামান্য মূল্যত বিনিময় কৰে...'-। গতিকে [আল আছিয়াৎছ] আহি ক’লে; ‘আবু আব্দুৰহমানে এই আয়াতৰ অৱতীৰ্ণৰ সন্দৰ্ভত তোমালোকক কি কৈছিল? আগতে মোৰ খুড়াৰ ল'ৰাৰ ঘৰত এটা কুঁৱা আছিল। তেওঁ মোক ক’লে, ‘আপুনি কোৱা কথাৰ সাক্ষী কোন?’। মই উত্তৰ দিলোঁ: ‘মোৰ কোনো সাক্ষী নাই’। তেওঁ ক’লে: ‘তেন্তে তেওঁ শপত খাব লাগিব’। মই ক’লোঁ, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেতিয়া তেওঁ নিশ্চয় শপত খাব’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এই হাদীছৰ কথা উল্লেখ কৰিলে আৰু তাৰ পিছত এই আয়াত ইয়াৰ ন্যায্যতা হিচাপে অৱতীৰ্ণ হ’ল।

হাদিছ :

Imam Ahmad : 3395, 3416, 3844, 3995, 17055, 17057, 19409, 19411, 20835, 20839, 20840, 20841, 20842, 20846
Imam Bukhari : 2185, 2186, 2196, 2239, 2332, 2472, 2474, 2476, 2477, 2480, 4185, 6167, 6183, 6647, 6672, 6891, 6892
Imam Muslim : 196, 197, 198, 199, 200
Imam Abu Dawud : 2822
Imam Tirmidzi : 1190, 2922
Imam Ibnu Majah : 2314, 2315, 2316, 2317