Hadith Representative
Larangan meminang, menikah atau menikahkan ketika sedang berihram
Imam Tirmidzi : 769حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ أَرَادَ ابْنُ مَعْمَرٍ أَنْ يُنْكِحَ ابْنَهُ فَبَعَثَنِي إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَوْسِمِ بِمَكَّةَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُإِنَّ أَخَاكَ يُرِيدُ أَنْ يُنْكِحَ ابْنَهُ فَأَحَبَّ أَنْ يُشْهِدَكَ ذَلِكَ قَالَ لَا أُرَاهُ إِلَّا أَعْرَابِيًّا جَافِيًا إِنَّ الْمُحْرِمَ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكَحُ أَوْ كَمَا قَالَ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ مِثْلَهُ يَرْفَعُهُوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي رَافِعٍ وَمَيْمُونَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُثْمَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ عُمَرَ وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ فُقَهَاءِ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ لَا يَرَوْنَ أَنْ يَتَزَوَّجَ الْمُحْرِمُ قَالُوا فَإِنْ نَكَحَ فَنِكَاحُهُ بَاطِلٌ
اسان کي [احمد بن مني] ٻڌايو آهي [اسماعيل بن عليه] اسان کي [ايوب] ٻڌايو آهي [نافع] کان [نبيح بن وهب] چيو آهي ته؛ 'ابن معمر پنهنجي پٽ جي شادي ڪرڻ چاهيندو هو، تنهن ڪري هن مون کي چيو ته [ابن بن عثمان] کان پڇو. ان وقت هو مڪي ۾ حج جو امير هو. مان ان سان مليو ۽ مون ان کي چيو؛ 'توهان جو ڀاءُ پنهنجي ڌيءَ جي شادي ڪرڻ چاهي ٿو، هو توهان کي اهو ڏيکارڻ چاهي ٿو'. ابان چيو؛ 'مون هن کي هڪ سخت بدوي ڏٺو. جيڪو شخص احرام ۾ آهي اهو شادي نٿو ڪري سگهي ۽ نه ئي شادي ڪري سگهي ٿو'. يا ڪجهه اهڙو. پوءِ هن اهو [عثمان] کان مرفوع ۾ ٻڌايو. سڀ کان وڌيڪ معنيٰ خيز حديث ابو رافع ۽ ميمونه کان روايت ڪئي وئي آهي. ابو عيسيٰ چيو؛ 'عثمان جي حديث حسن جي هڪ مستند حديث آهي ۽ ان تي رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ڪجهه اصحابن عمل ڪيو، جن ۾ شامل آهن؛' عمر بن خطاب، علي بن ابي طالب، ۽ ابن عمر. هي ڪجهه جانشين فقهاء، جهڙوڪ مالڪ، شافعي، احمد، ۽ اسحاق جو به رايو آهي. انهن سڀني احرام وارن لاءِ شادي کي حرام قرار ڏنو. جيڪڏهن اهي شادي ڪن ٿا ته انهن جو نڪاح باطل آهي.