Larangan meminang, menikah atau menikahkan ketika sedang berihram

Imam Ahmad : 504

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ حَدَّثَنِي نُبَيْهُ بْنُ وَهْبٍ قَالَ بَعَثَنِي عُمَرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ وَكَانَ يَخْطُبُ بِنْتَ شَيْبَةَ بْنِ عُثْمَانَ عَلَى ابْنِهِ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ عَلَى الْمَوْسِمِ فَقَالَ أَلَا أُرَاهُ أَعْرَابِيًّا إِنَّ الْمُحْرِمَ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ أَخْبَرَنِي بِذَلِكَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ و حَدَّثَنِي نُبَيْهٌ عَنْ أَبِيهِ بِنَحْوِهِ

اسان کي عبدالله ٻڌايو آهي، مون کي [محمد بن ابي بڪر المقدمي] اسان کي [حماد بن زيد] [ايوب] کان [نافع] کان، مون کي [نبيح بن وهب] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ 'عمر بن عبيدالله بن معمر مون کي موڪليو ڇاڪاڻ ته هو پنهنجي پٽ لاءِ شيبه بن عثمان جي ڌيءَ کي پيش ڪري رهيو هو، پوءِ هن ان کي [ابن بن عثمان] ڏانهن موڪليو، جڏهن ته هو - ابان - اڃا حج جي موسم ۾ هو، تنهن ڪري هن چيو؛ 'توهان ڄاڻو ٿا، مان ان کي بدوي سمجهان ٿو، حقيقت ۾ جيڪي ماڻهو احرام ۾ آهن اهي شادي نٿا ڪري سگهن ۽ شادي نٿا ڪري سگهن، جيئن [عثمان] مون کي رسول الله ﷺ کان ٻڌايو آهي.' ۽ [نبيح] مون کي [پنهنجي پيءُ] کان هڪ حديث ٻڌائي آهي جيڪا معنيٰ خيز آهي.