Doa nabi meminta hujan: ALLAHUMMA HAWAALAINAA WA LAA 'ALAINAA

Imam Bukhari : 975

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَأَصَابَتْ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا أَنْ يَسْقِيَنَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ وَمَا فِي السَّمَاءِ قَزَعَةٌ قَالَ فَثَارَ سَحَابٌ أَمْثَالُ الْجِبَالِ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ قَالَ فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ وَفِي الْغَدِ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ وَالَّذِي يَلِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَقَامَ ذَلِكَ الْأَعْرَابِيُّ أَوْ رَجُلٌ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا قَالَ فَمَا جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْ السَّمَاءِ إِلَّا تَفَرَّجَتْ حَتَّى صَارَتْ الْمَدِينَةُ فِي مِثْلِ الْجَوْبَةِ حَتَّى سَالَ الْوَادِي وَادِي قَنَاةَ شَهْرًا قَالَ فَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلَّا حَدَّثَ بِالْجَوْدِ

اسان کي [محمد بن مقاتل] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبدالله بن المبارڪ] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [العوزي] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [اسحاق بن عبدالله بن ابو طلحه الانصاري] ٻڌايو آهي؛ مون کي [انس بن مالڪ] ٻڌايو آهي ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي زماني ۾، ماڻهو خشڪ سالي ۽ قحط کان متاثر ٿيا هئا. جمعي جي ڏينهن جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم خطبو ڏئي رهيا هئا ته اوچتو هڪ بدوي عرب اٿيو ۽ چيو ته: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، مال تباهه ٿي ويو آهي ۽ قحط پيو آهي، تنهنڪري الله کان دعا گهرو ته اسان تي مينهن وسائي!' انس بن مالڪ چيو؛ 'پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجا هٿ مٿي ڪري دعا گهري. ۽ ان وقت آسمان ۾ هڪ به ڪڪر نه هو'. انس بن مالڪ پنهنجي ڳالهه جاري رکي، 'پوءِ ڪڪر جبلن وانگر هليا ويا. هو اڃا تائين پنهنجي منبر تان هيٺ نه لٿو هو جيستائين مون ڏٺو ته مينهن سندس ڏاڙهيءَ کي سڪائي رهيو هو.' تنهن ڪري ان ڏينهن اسان تي ٻئي ڏينهن تائين ۽ ان کان پوءِ ڏينهن تائين، ايندڙ جمعي تائين مينهن وسندو رهيو. ايندڙ جمعي تي اهو بدوي عرب، يا ڪو ٻيو ماڻهو اٿيو ۽ چيو ته: 'يا رسول الله، ڪيتريون عمارتون ڪري پيون آهن، ملڪيت ٻڏي وئي آهي ۽ ٻڏي وئي آهي، تنهنڪري اسان لاءِ الله کان دعا گهرو!' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم پنهنجا هٿ مٿي ڪري دعا گهري؛ 'اللهم حويلنا و لا علينا - اي الله، صرف اسان جي چوڌاري مينهن وساءِ ۽ اسان کي نقصان نه پهچائين -'. ان کان اڳ جو هو آسمان ڏانهن هٿ سان اشارو ڪري، ڪڪر غائب ٿي ويو. ان وقت مديني شهر هڪ ڍنڍ ۽ پاڻيءَ جي وهڪرن وانگر ٿي ويو، ۽ ان کي هڪ مهيني تائين سج جي روشني به نه ملي. انس بن مالڪ چيو ته: 'شهر جي ڪنڊ ڪڙڇ مان هڪ به ماڻهو نه آيو سواءِ ان جي ته تيز مينهن جي خبر ڏئي.'