Doa nabi meminta hujan: ALLAHUMMA HAWAALAINAA WA LAA 'ALAINAA

Imam Bukhari : 975

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَأَصَابَتْ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا أَنْ يَسْقِيَنَا قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ وَمَا فِي السَّمَاءِ قَزَعَةٌ قَالَ فَثَارَ سَحَابٌ أَمْثَالُ الْجِبَالِ ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ قَالَ فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ وَفِي الْغَدِ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ وَالَّذِي يَلِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَقَامَ ذَلِكَ الْأَعْرَابِيُّ أَوْ رَجُلٌ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ فَادْعُ اللَّهَ لَنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَيْهِ وَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا قَالَ فَمَا جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنْ السَّمَاءِ إِلَّا تَفَرَّجَتْ حَتَّى صَارَتْ الْمَدِينَةُ فِي مِثْلِ الْجَوْبَةِ حَتَّى سَالَ الْوَادِي وَادِي قَنَاةَ شَهْرًا قَالَ فَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلَّا حَدَّثَ بِالْجَوْدِ

আমাক কোৱা হৈছে [মুহাম্মদ বিন মুকাটিলে] কৈছে, আমাক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন আল মুবাৰকে] ক’লে, আমাক কোৱা হৈছে [আল আউজাই] ক’লে, আমাক কোৱা হৈছে [ইছহাক বিন আব্দুল্লাহ বিন আবু থালহা আল আনছাৰীয়ে] কৈছে, মোক কোৱা হৈছে [আনাছ বিন মালিক] কৈছে, ‘নবীৰ সময়ত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম মানুহ এবাৰ খৰাং পৰিস্থিতিত আক্ৰান্ত হৈছিল। শুকুৰবাৰে যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ধৰ্মধ্বনি দি আছিল, তেতিয়া হঠাতে এজন বেদুইন আৰব থিয় হৈ ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সম্পত্তি ধ্বংস হৈছে আৰু দুৰ্ভিক্ষ হৈছে, গতিকে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক যে আমাক বৰষুণ পঠাওক!’। আনাছ বিন মালিকে ক’লে, ‘গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তাৰ পিছত হাতৰ তলুৱা ওপৰলৈ তুলি নামাজ আদায় কৰিলে। আৰু সেই সময়ত আকাশত এটাও ডাৱৰ নাছিল'। আনাছ বিন মালিকে কথাখিনি আগবঢ়াই লৈ গ’ল, ‘তেতিয়া ডাৱৰবোৰ পাহাৰৰ দৰে গতি কৰিলে। বৰষুণে তেওঁৰ দাড়ি তিয়াই পেলোৱা দেখালৈকে তেওঁ এতিয়াও পুলপিটৰ পৰা নামি অহা নাছিল। গতিকে সেইদিনা আমি পিছদিনালৈকে আৰু পিছদিনালৈকে, পিছদিনা শুকুৰবাৰলৈকে বৰষুণ পাইছিলোঁ। পিছদিনা শুকুৰবাৰেহে বেদুইন আৰব বা আন কোনোবাই থিয় হৈ ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, বহু অট্টালিকা ভাঙি গৈছে, সম্পত্তি ডুব গৈছে আৰু জাহ গৈছে, গতিকে আমাৰ বাবে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক!’ তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে হাতৰ তলুৱা ওপৰলৈ তুলি নামাজ দিলে: ‘আল্লাহ হাৱালাইনা ৱা লা আলাইনা -হে আল্লাহ, কেৱল আমাৰ চাৰিওফালে বৰষুণ পঠাওক আৰু আমাৰ ক্ষতি নকৰিবা-’। আনকি হাতখনেৰে আকাশলৈ ইংগিত দিয়াৰ আগতেই ডাৱৰটো নোহোৱা হৈ গৈছিল। সেই সময়ত মদীনা চহৰখন হ্ৰদ আৰু পানীৰ নৈৰ দৰে হৈ পৰিল আৰু এমাহলৈকে সূৰ্য্যৰ পোহৰো নাপালে'। আনাছ বিন মালিকে ক’লে, ‘প্ৰচণ্ড বৰষুণৰ কথা কোৱাৰ বাহিৰে চহৰৰ কোনো চুকত এজনো মানুহ অহা নাছিল।’