Syahadat dan keutamaannya
Imam Ahmad : 20996
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ مُعَاذٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ صَادِقًا مِنْ قَلْبِهِ دَخَلَ الْجَنَّةَ قَالَ شُعْبَةُ لَمْ أَسْأَلْ قَتَادَةَ أَنَّهُ سَمِعَهُ عَنْ أَنَسٍ
A erenikem [Muhammad bin Jafar] a erenikem [Syubah] seni [Qotadah] seni [Anas] seni [Mu’adz], a apasa; Iwe, a apasa: “Iö a mäla atun a pwärätä pwe esap wor eman Kot mi enlet nge Kot chök me wesewesen Muhammad i nöün Kot chon kuno seni letipan, epwe tolong lon läng.” A apasa pwe Suba; Use eisini Qotadah ika a rongorong seni Anas.