Air Zam-zam penuh berkah dan mengenyangkan

Imam Ahmad : 20546

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَامِتٍ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا ذِي مَالٍ وَذِي هَيْئَةٍ فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا فَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَلَفَكَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَنَا خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْهِ مَا قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلَا جِمَاعَ لَنَا فِيمَا بَعْدُ قَالَ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ وَجَعَلَ يَبْكِي قَالَ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ قَالَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ رَجُلًا عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ سِنِينَ قَالَ فَقُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ حَيْثُ وَجَّهَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ وَأُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ قَالَ أَبِي قَالَ أَبُو النَّضْرِ قَالَ سُلَيْمَانُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ قَالَ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي حَتَّى آتِيَكَ قَالَ فَانْطَلَقَ فَرَاثَ عَلَيَّ ثُمَّ أَتَانِي فَقُلْتُ مَا حَبَسَكَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلًا يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَرْسَلَهُ عَلَى دِينِكَ قَالَ فَقُلْتُ مَا يَقُولُ النَّاسُ لَهُ قَالَ يَقُولُونَ إِنَّهُ شَاعِرٌ وَسَاحِرٌ وَكَاهِنٌ قَالَ وَكَانَ أُنَيْسٌ شَاعِرًا قَالَ فَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكُهَّانِ فَمَا يَقُولُ بِقَوْلِهِمْ وَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَوَاللَّهِ مَا يَلْتَامُ لِسَانُ أَحَدٍ أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ هَلْ أَنْتَ كَافِيَّ حَتَّى أَنْطَلِقَ فَأَنْظُرَ قَالَ نَعَمْ فَكُنْ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ عَلَى حَذَرٍ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا لَهُ وَقَالَ عَفَّانُ شِيفُوا لَهُ وَقَالَ بَهْزٌ سَبَقُوا لَهُ وَقَالَ أَبُو النَّضْرِ شَفَوْا لَهُ قَالَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى قَدِمْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ قَالَ فَأَشَارَ إِلَيَّ قَالَ الصَّابِئُ قَالَ فَمَالَ أَهْلُ الْوَادِي عَلَيَّ بِكُلِّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَيَّ فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَغَسَلْتُ عَنِّي الدَّمَ فَدَخَلْتُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا فَلَبِثْتُ بِهِ ابْنَ أَخِي ثَلَاثِينَ مِنْ بَيْنِ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ وَمَا لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سَخْفَةَ جُوعٍ قَالَ فَبَيْنَا أَهْلُ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ أَضْحِيَانٍ وَقَالَ عَفَّانُ أَصْخِيَانٍ وَقَالَ بَهْزٌ أَصْخِيَانٍ وَكَذَلِكَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فَضَرَبَ اللَّهُ عَلَى أَصْمِخَةِ أَهْلِ مَكَّةَ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ غَيْرُ امْرَأَتَيْنِ فَأَتَتَا عَلَيَّ وَهُمَا تَدْعُوَانِ إِسَافَ وَنَائِلَ قَالَ فَقُلْتُ أَنْكِحُوا أَحَدَهُمَا الْآخَرَ فَمَا ثَنَاهُمَا ذَلِكَ قَالَ فَأَتَتَا عَلَيَّ فَقُلْتُ وَهَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لَمْ أُكَنِّ قَالَ فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلَانِ وَتَقُولَانِ لَوْ كَانَ هَاهُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ مِنْ الْجَبَلِ فَقَالَ مَا لَكُمَا فَقَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَا مَا قَالَ لَكُمَا قَالَتَا قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلَأُ الْفَمَ قَالَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ وَصَاحِبُهُ حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ صَلَّى قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ أَهْلِ الْإِسْلَامِ فَقَالَ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ مِمَّنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَهَا عَلَى جَبْهَتِهِ قَالَ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنِّي انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ آخُذَ بِيَدِهِ فَقَذَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي قَالَ مَتَى كُنْتَ هَاهُنَا قَالَ كُنْتُ هَاهُنَا مُنْذُ ثَلَاثِينَ مِنْ بَيْنِ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلَّا مَاءُ زَمْزَمَ قَالَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ وَإِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ ائْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ قَالَ فَفَعَلَ قَالَ فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَانْطَلَقَ أَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا حَتَّى فَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ قَالَ فَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا فَلَبِثْتُ مَا لَبِثْتُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ وُجِّهَتْ إِلَيَّ أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ وَلَا أَحْسَبُهَا إِلَّا يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ لَعَلَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ قَالَ فَانْطَلَقْتُ حَتَّى أَتَيْتُ أُنَيْسًا قَالَ فَقَالَ لِي مَا صَنَعْتَ قَالَ قُلْتُ إِنِّي صَنَعْتُ أَنِّي أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ قَالَ قَالَ فَمَا لِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ إِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ثُمَّ أَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ فَمَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ فَتَحَمَّلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ بَعْضُهُمْ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَقَالَ يَعْنِي يَزِيدَ بِبَغْدَادَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا قَدِمَ فَقَالَ بَهْزٌ إِخْوَانُنَا نُسْلِمُ وَكَذَا قَالَ أَبُو النَّضْرِ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ خُفَافُ بْنُ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَقَالَ بَقِيَّتُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمْنَا فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ بَقِيَّتُهُمْ قَالَ وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَانُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَقَالَ بَهْزٌ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ إِيمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ فَقَالَ أَبُو النَّضْرِ إِيمَاءٌ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ بِإِسْنَادِهِ

Беҙгә [Йәзид бин Һарун] әйтте [Сөләймән бин Әл Мөғирә] беҙгә [Хөмәйет бин Хилал] [Ғабдулла бин Шәмиттән] әйтте; [Әбү Дзар] бер ваҡыт әйткән; — Беҙ үҙебеҙҙең ырыуҙан, Ғифәр ырыуынан китә торғайныҡ. Улар йыш ҡына харам айҙы законһыҙ иткәндәр, мин, Өнәйес ағайым һәм әсәйем ырыуыбыҙҙы ташлап киткәнсе. Шунан һуң әсәйебеҙҙең ағаһы -абзый- өйөндә ҡалдыҡ. бай, матур йөҙлө. Әсәйебеҙҙең ағалары - абзыйҙары - беҙҙе бик хөрмәт иттеләр, яҡшы мөнәсәбәттә булдылар, әммә ахыр сиктә әсәйебеҙҙең ағаһының ырыуы беҙҙән көнләшеп китте. Әсәйебеҙҙең ағаһына әйттеләр; — Һин өйҙә булмағанда, Өнәйес йыш ҡына ғаиләң менән һуғыша. Әсәйебеҙҙең бер туған ҡустыһы килгәс, ырыуының әйткәндәрен һөйләне, шуға бәхәсләштек; — Ысынында, абзый беҙгә ошо ваҡыт буйы бүләк иткән изгелекте абзый бысратты. OIeh, сөнки, был иң яҡшы, әгәр беҙ тик мәңгелеккә айырыла'. Шунан беҙ юлға сығыу өсөн кәрәк-яраҡтар әҙерләй башланыҡ, ә әсәйебеҙҙең ағаһы моңһоу ҡарашлы булып, илай-илай күлдәге менән күҙ йәштәренә буялған битен һөртөп алды. Ниһайәт, Мәккә янына килеп еткәнсе, әсәйебеҙҙең ағаһы йортонан сығып киттек. Бер көндө Өнәйес беҙҙең менән бергә дөйәгә ултырған берәү хаҡында юрау яһаны. Шунан әсәйебеҙ менән шаманға барҙылар. Баҡтиһәң, шаман Өнәйсте маҡтаған икән. Күп тә үтмәне, Өнәйес менән әсәйебеҙ беҙгә йөрөп ҡайтып килделәр. Әбү Зәрр тигән; — Эй, ейәнем, зинһар, бел: мин Рәсүлуллаһ Шаллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән осрашҡансы өс йыл намаҙ уҡыным. Мин -Ғабдулла бин Әш-Шәмит- һораным; — Дядя кем өсөн намаҙ уҡый? Әбү Дзар яуап бирҙе; «Мин Аллаһ өсөн намаҙ уҡыйым». Шунан мин - Абдулла бин Аш-Шамит - тағы һораным; — Шулай булғас, намаҙ уҡығанда ниндәй яҡҡа ҡарайһың? Әбү Дзар яуап бирҙе; — Мин Аллаһы Тәғәлә Сүбхәнәһу вә Тәғәлә теләгән йүнәлешкә ҡарап торам. Хатта төн аҙағына тиклем шәшә намаҙҙарын уҡыным. Шунан йәшенгән кеше кеүек яттым». Атайым әйтте; [Әбү Ән Надлр] әйтте; [Сөләймән] әйтте; Әйтерһең дә, мин йәшеренгән кеше, ҡояш миңә нур һипкәнсе'. Унаис миңә; — Мәккә ҡалаһына инергә теләйем. Шуға күрә һиңә ҡайтҡансы ебәр мине». Шунан Өнәйес сығып китте. Баҡтиһәң, ул минең менән осрашырға һуңлаған. шулай тип һораным унан; — Нимә ҡамасауланы һиңә? Унаис яуап бирҙе; 'Мин бер кеше менән осраштым - Мәккә ҡалаһында - ул үҙен Аллаһы Тәғәлә Әззә вә Джалла ебәргән тип уйлай, күрәһең, ул да һеҙҙең динде уртаҡлаша'. Мин унан һораным; — Кешеләр уның тураһында нимә уйлай? Унаис яуап бирҙе; — Кешеләр уны шағир, тылсымсы, шаман тип атай. Шул арала Өнәйес үҙе шағир. Унаис әйтте; — Мин шамандарҙың, күрәҙәселәрҙең сихырҙарын ишеткәнем бар, әммә улар теге кешеләр әйткәнсә түгел. Ә мин үҙем уның һүҙҙәрен билдәле шағирҙар ижадына тиңләргә тырышҡаным бар. Тик, Валлаһи, уның һүҙҙәре шиғриәт түгел ине. Аллаһ менән ант итәм, ысынлап та, кешеләрҙең һүҙҙәре дөрөҫ, улар ҙа ялған һөйләгән». Шул саҡта Әбү Дзар әйтте; — Һин әйткән кешене күрергә барырға рөхсәт итерһеңме! тип яуап бирҙе; — Эйе, әммә Мәккә халҡынан һаҡ булығыҙ, сөнки улар уны бик яратмай һәм нәфрәт итә. 'Аффан 'Syiifu lahu' -уны нәфрәт иттем- тигән редакция менән әйтте, ә [Бахз] 'Sabaquu lahu' -уны асыуландырҙы- тигән редакция менән әйтте, ә [Әбү Ән Надлр] 'Syafau lahu' -уны нәфрәт иттем- тигән редакция менән әйтте. Әбү Дар дауам итте; Шунан Мәккәгә юлландым. Шунан мине . Мәккә ҡалаһында йәшәүселәрҙең береһе менән осрашты, ул көсһөҙ ҡарашын дауам итте һәм һораны; — Ҡайҙа һин дингә килгән тип уйлаған кеше -Әш-Шәби-? Алдан һораған кеше миңә күрһәтеп; — Ниндәй Аш-Шәби? Шунан теге кеше миңә балсыҡ, һөйәктәр ырғытты, йығылып, аңымдан яҙғансы. Әбү Зәрр тигән; — Бер аҙҙан уяндым да ҡыҙыл һын кеүек уяндым. Шунан Зәмзәм ҡоҙоғона балсыҡ, һөйәк ташлауҙан аҡҡан яраларҙан ҡанды таҙартырға барҙым. Шунан һуң зәм-зәм һыуы эстем. Шунан һуң көнө-төнө зәм-зәм һыуынан башҡа ризыҡһыҙ утыҙ көн абзыйымдың улында яттым. OIeh, шуға күрә, ул ваҡытта тәнемдең һимереп, ашҡаҙанымдың бер ниндәй ҙә аслыҡ тойғоһо булмағанда бер аҙ һимереп китеүе ғәжәп түгел. Әбү Зәрр тигән; 'Бер төндә, тулы ай балҡығанда, -['Аффан] мөхәррир менән 'Ашхиян' -ул бик яҡты балҡыны-, шул уҡ ваҡытта [Бахз] шулай уҡ шул уҡ мөхәррир менән әйтте, атап әйткәндә, 'Ашхиян', шулай уҡ [Әбү Ән Мәккәр] - Мәккә ҡалаһы үҙен шүллек тойҙо, тип, был ваҡытта е халыҡ ябылған. Ҡәғбәтулла тирәһендә бер кем дә тәүәф эшләмәй, тик ике ҡатын-ҡыҙ ғына, улар боттарға доға ҡыла Исаф һәм Наилә. Ике ҡатын миңә яҡынлашты, шунан мин әйттем; — Икегеҙгә лә ике боттоң береһенә өйләнегеҙ генә! Баҡтиһәң, икеһе лә асыуланып миңә табан килгәндәр икән. Шунан икеһенә лә тағы ла әйттем; — Был һын ағастан ғына эшләнгән түгелме, хатта уның исемен дә белергә кәрәкмәйме? Ниһайәт, ике ҡатын шунда уҡ тип сығып китте; — Әгәр ҙә бында тирә-яҡта беҙҙең нәҫелдән кешеләр булһа, мотлаҡ ярҙам һорар инек, шул кешегә һабаҡ бирер инек. Күп тә үтмәне, был урынға яңы ғына килеп еткән Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән Әбү Бәкер ике ҡатынға осрай. Рәсүлуллаһ ике ҡатындан: «Һеҙгә икегеҙгә нимә булды?» Ике ҡатын яуап бирҙе; Ҡәғбәтулла менән уның пәрҙәһе араһында дингә ҡайтҡан -Әш-Шәби тора'. Артабан Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм: «Ул һеҙҙең икегеҙгә нимә тине?» Икеһе лә яуап бирҙе; — Ир беҙгә бик ҡайғылы һүҙҙәр менән һөйләште. Шул саҡ дуҫы менән килеп, шунда уҡ Ҡара ташты үбәләр. Шунан һуң ул тәүәф ҡыла. Әбү Дзар дауам итте; — Шунан һуң мин уның янына килдем. Ә мин уны тәүҙә ислам сәләме менән ҡаршы алдым, ул һуңынан яуап бирҙе; — Ғәләйкә вә Рахмәтуллаһ, һин кем? Әбү Зәрр тигән; Мин яуап бирҙем; — Мин Ғифәр ырыуынанмын. Шунан ҡулын һелтәп маңлайына һалды, күңелемдән әйттем; — Бәлки, мин Ғифәр ырыуынан булғаным өсөн, уға оҡшамайҙыр. Шул саҡ уның ҡулынан тотоп алғым килгәйне, иң яҡын дуҫы – Әбү Бәкер ҡамасауланы. Ысынында ул Аллаһ Илсеһе тураһында минән дә күберәк белә. Шунан һуң ул минән: «Ҡасан бирле был ерҙә йөрөйһөң?» Мин яуап бирҙем; — Мин бында утыҙ көн булдым. Ул тағы: «Һине кем ашата?» Мин яуап бирҙем; — Миңә Зәмзәм һыуынан башҡа ризыҡ юҡ. Эй, шуға күрә мин һимеҙ күренәм һәм ашҡаҙаным бер аҙ майлы, шуға күрә мин аслыҡ тоймайым'. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Зәм-зәм һыуы, ысынлап та, бәрәкәткә тулы, аҡһым күберәк», — тигән. Артабан Әбү Бәкер әйтте; «Эй, Аллаһ илсеһе, рөхсәт итегеҙ, уның менән киске аш ашайым». Шунан Рәсүлуллаһ менән Әбү Бәкер үҙҙәренең өйҙәренә юлланды, мин дә улар менән бергә киттем. Әбү Бәкер өйөн асып, шунда уҡ беҙгә Таиф шарапын алды. Тәүге ашаған ризығым шул булды. Мин бер нисә минут торҙом, шунан ул: «Ысынлап та... Миңә финик ағастары күп булған ил бүләк ителде, ә мин уны Йәсриб - Мәҙинә тип уйланым. Минең тәғлимәттәремде халҡыңа еткерергә ризаһыңмы? Һеҙҙең тырышлыҡтарығыҙ аша халҡығыҙға Аллаһ Тәғәлә Әззә вә Жәллә файҙа килтерһен, дәғүәтегеҙҙе уларға еткергәнегеҙ өсөн сауап бирһен». Шунан һуң Өнәйскә юлландым. Шунан Өнәйес унан һорай; — Һин унда нимә эшләнең, эй Әбү Зәрр? Мин яуап бирҙем; «Мин ислам динен ҡабул иттем һәм иманлымын». Унаис әйтте; — Ысынында, һинең дини тәғлимәттәреңде лә нәфрәт итмәйем. Һәм белегеҙ, ысынлап та, мин Ислам динен ҡабул иттем һәм иманлымын». Шунан һуң әсәйебеҙ янына барҙыҡ. Баҡтиһәң, ул да әйткән; — Миңә һинең динең бик оҡшай. Шуға күрә мин дә ислам динен ҡабул итергә һәм - Аллаһҡа - ышанырға теләйем». Артабан тыуған ҡалабыҙға, атап әйткәндә, Ғифарға ҡайттыҡ, улар араһында ҡайһы берҙәре Мәҙинәгә пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһис-сәләм килгәнсе ислам динен ҡабул иткән булып сыҡты, -[Йәзид] әйтте; Бағдад, ә башҡалар, 'ул килгәс...' тигән. [Бахз] тигән; 'беҙҙең ҡәрҙәштәр ислам динен ҡабул итте'. Бына нимә тигән [Әбү Ән Наҙлр] - Ул ваҡытта уларҙың етәксеһе Хуфаф бин Әймә бин Рәхәдлә Әл Ғифари булған. Шул арала Ғифәр ырыуының яртыһы; «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Мәҙинәгә килгәс, беҙ Ислам динен ҡабул итербеҙ». Пәйғәмбәребеҙ Мәҙинәгә килеп еткәс, уларҙың яртыһы ахыр сиктә Ислам динен ҡабул итә. Шунан һуң күп тә үтмәне, Әсләм ырыуы килеп; — Эй, Аллаһ Рәсүле, ҡәрҙәштәребеҙ — Ғифар ырыуы Ислам динен ҡабул итте. Шуға күрә беҙ ҙә ислам динен ҡабул итергә теләйбеҙ». Был һүҙҙәрҙе ишеткән Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм: «Ғифәр, Аллаһ Ғифәр һәм Әсләм ҡәбиләләрен ғәфү итһен, Әсләм ҡәбиләһенә именлек һәм именлек бирһен», — тигән. [Бахз] мөхәрририәт менән әйтте; «Шул арала уларҙы етәкләүсе Имағ бин Рахшах була, ә [Әбү Ән Надлр] әйтә; Има Ғабдулла беҙгә әйтте, ул беҙгә [Хөдбә] һөйләне [Сөләймән бин Әл Мөғирә], шунан хәҙисте өҫтәгесә сәнәд менән бергә телгә алды».