Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam

Imam Muslim : 4521

و حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَتَقَارَبَا فِي سِيَاقِ الْحَدِيثِ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حَاتِمٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ فَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْآخَرُ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي فِيمَا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ يَعْنِي اللَّيْلَ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ مَا أَنَى لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ وَلَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ فَأَقَامَهُ عَلِيٌّ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ هَذَا الْبَلَدَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتَّبِعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتَّبِعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَثَارَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ فَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَقَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تُجَّارِكُمْ إِلَى الشَّامِ عَلَيْهِمْ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ بِمِثْلِهَا وَثَارُوا إِلَيْهِ فَضَرَبُوهُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ الْعَبَّاسُ فَأَنْقَذَهُ

Ә миңә әйтелгәндәр: [Ибраһим бин Мөхәммәт бин Әрғәрә Әс Сәми] һәм [Мөхәммәт бин Хатим] икеһенең дә лафажы бик айырылмай, ә был лафаж Ибн Хатимдыҡы, икеһе лә әйтте; Беҙгә [Ғабдур Рахман бин Мәхдигә] әйткән; Беҙгә [Әл Мусанна бин Сәғит] [Әбү Йәмрәнән] [Ибн Ғәббәстән] һөйләне, ул әйтте; — Әбү Дзар, Мәккәлә ебәрелгән пәйғәмбәр бар тигән хәбәрҙе ишеткәс, Өнәйскә әйтте; — Эй, Өнәйес, бар Мәккәгә! Шунан һуң үҙен күктән вәхи алған Алла илсеһе тип раҫлаған кеше тураһында һөйләп бирегеҙ әле. Уның нимә әйткәнен тыңла ла, шунан миңә әйт!» Шунан һуң Өнәйес Мәккәгә барып еткәнсе юлға сыға һәм Аллаһ Рәсүленең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) һөйләгәндәрен тыңлай. Шунан һуң Өнәйес Әбү Дзар янына ҡайта ла; — Минең күҙәтеүҙәрем буйынса, пәйғәмбәр, Аллаһ илсеһе, изге холоҡҡа өйрәткән, шиғриәт менән бер үк булмаған һүҙҙәрен еткергән». Әбү Зәрр тигән; — Һинең әйткәндәрең менән ҡәнәғәт түгелмен шикелле, Һаумыһығыҙ, Өнәйес, күберәк мәғлүмәт белгем килә. Эй, шуға күрә үҙем барыр инем яҡшыраҡ'. Шунан һуң Әбү Дзар төрлө кәрәк-яраҡтар әҙерләп, эсәр һыу тултырылған тоҡсай алып килде. Бынан һуң ул Мәккәгә юллана. Мәккәгә килеп етеү менән ул шунда уҡ Пәйғәмбәребеҙ менән осрашыу өсөн Оло мәсеткә бара. Тик уны белмәүе, һорашырға теләмәүе арҡаһында ҡыйынлыҡ менән осрашты. Төн еткәс, ул Ҡәғбә янында ятып йоҡлай. Шул арала Ғәли күреп ҡалды ла, ятҡан кешенең сит ил кешеһе икәнен аңланы. Шуға күрә Али, икеһенән дә һорамайынса, таңға тиклем кешене оҙатып йөрөгән. Шунан Әбү Дзар һыу ҡапсығын һәм кәрәк-яраҡты мәсеткә алып китте. Көнө буйы шунда булды, әммә кискә тиклем Мөхәммәт пәйғәмбәребеҙҙе саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмде күрмәне. Шунан ял иткән урынына ҡайта. Күп тә үтмәне, Ғәли шул урындан үтеп китте лә; — Ниңә был кеше өйҙә юҡ әле? — Ниһайәт, Ғәли уны үҙе менән йәшәргә саҡырҙы, улар араһындағы бер нәмә лә тураһында бер кем дә һорашманы. Өсөнсө көндө лә Әбү Дзар алдағы көндәге эште башҡара. Шунан һуң Ғәли уны тағы ла үҙенә йәшәргә саҡыра. Али Әбү Дзарҙан һорай; — Һин был Мәккә ҡалаһына ниңә килдең? — Әбү Зәрр яуап бирҙе; — Әгәр ҙә һин миңә тура юл күрһәтергә вәғәҙә бирһәң, мин быны эшләйәсәкмен. Шунан Әбү Дзар Ғәлигә үҙенең нимә әйтергә теләгәнен әйтә. Уның хикәйәләүен ишеткәс, Ғәли; — Ысынында Мөхәммәт хаҡ һәм ул Аллаһтың илсеһе. Иртәгә иртән минең менән килһәң, иң яҡшыһы. Сөнки һинең турала нимәлер борсолһам, шул саҡта мин күтәреләсәкмен, һыу ҡойған кеүек. Шуға күрә ҡайҙа ғына барһам да артымдан йөрө! — Әбү Дзар Ғәлиҙең китеүенә эйәреп китте, улар икеһе лә Мөхәммәт пәйғәмбәрҙең өйөнә ингәнсе. Шунан Әбү Дзар пәйғәмбәребеҙҙең аңлатмаһын тыңлай, шунда уҡ Ислам динен ҡабул иткәнсе. Мөхәммәт пәйғәмбәр саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Әбү Дзарға: «Өйөңә халҡыңа ҡайт һәм Ислам дине өсөн еңеүҙе яулағансы Ислам тәғлимәттәрен уларға еткер», — тигән. Әбү Зәрр тигән; «Мине идара иткән Аллаһ менән ант итәм, уларға Исламды мөмкин тиклем асыҡ итеп еткерәсәкмен». Шунан һуң Әбү Дзар пәйғәмбәребеҙҙең өйөнән сығып, Оло мәсеткә юллана. Унда барып еткәс, үпкәһенең осонда ҡысҡырып ебәрҙе; «Мин шаһитлыҡ итәм, Аллаһтан башҡа лайыҡлы илаһ юҡ һәм Мөхәммәттең Аллаһ илсеһе икәнлегенә шаһитлыҡ итәм». Был саҡырыуҙы ишетеп, Мәккә ҡалаһы халҡы шаҡ ҡатып, тауыш сыҡҡан ергә бергәләшеп килә. Тауыш сығарған кешенең сит ил кешеһе икәнен белгәс, Мәккәлә йәшәүсе түгел ч, шунан шунда уҡ ҡолағансы туҡмайҙар. Күп тә үтмәй, Ғәббәс бин Ғәбдел Мөттәлиб уны яҡларға килә һәм әйтә; — Ҡайғы һиңә! Һин туҡмаған кешенең Ғифәр ырыуынан икәнен белмәйһеңме? Ә Сүриә еренә барған сауҙа юлығыҙ мотлаҡ Ғифәр ырыуы биләмәһе аша үтәсәген аңламайһығыҙмы? — Шунан һуң Ғәббәс шунда уҡ Әбү Дзарҙы Ҡөрәйш халҡының асыуынан ҡотҡара. Иртәгәһенә Әбү Дзар был эште дауам итә, Ҡөрәйши Мәккә халҡы уны туҡмарға килгәнсе. Шунан һуң Ғәббәс уны яҡларға һәм уларҙың асыуынан ҡотҡарырға килә.