Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam

Imam Bukhari : 3261

حَدَّثَنَا زَيْدٌ هُوَ ابْنُ أَخْزَمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ حَدَّثَنِي مُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ الْقَصِيرُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو جَمْرَةَ قَالَ قَالَ لَنَا ابْنُ عَبَّاسٍأَلَا أُخْبِرُكُمْ بِإِسْلَامِ أَبِي ذَرٍّ قَالَ قُلْنَا بَلَى قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنْتُ رَجُلًا مِنْ غِفَارٍ فَبَلَغَنَا أَنَّ رَجُلًا قَدْ خَرَجَ بِمَكَّةَ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقُلْتُ لِأَخِي انْطَلِقْ إِلَى هَذَا الرَّجُلِ كَلِّمْهُ وَأْتِنِي بِخَبَرِهِ فَانْطَلَقَ فَلَقِيَهُ ثُمَّ رَجَعَ فَقُلْتُ مَا عِنْدَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ رَجُلًا يَأْمُرُ بِالْخَيْرِ وَيَنْهَى عَنْ الشَّرِّ فَقُلْتُ لَهُ لَمْ تَشْفِنِي مِنْ الْخَبَرِ فَأَخَذْتُ جِرَابًا وَعَصًا ثُمَّ أَقْبَلْتُ إِلَى مَكَّةَ فَجَعَلْتُ لَا أَعْرِفُهُ وَأَكْرَهُ أَنْ أَسْأَلَ عَنْهُ وَأَشْرَبُ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ وَأَكُونُ فِي الْمَسْجِدِ قَالَ فَمَرَّ بِي عَلِيٌّ فَقَالَ كَأَنَّ الرَّجُلَ غَرِيبٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَانْطَلِقْ إِلَى الْمَنْزِلِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ لَا يَسْأَلُنِي عَنْ شَيْءٍ وَلَا أُخْبِرُهُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ لِأَسْأَلَ عَنْهُ وَلَيْسَ أَحَدٌ يُخْبِرُنِي عَنْهُ بِشَيْءٍ قَالَ فَمَرَّ بِي عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ يَعْرِفُ مَنْزِلَهُ بَعْدُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ انْطَلِقْ مَعِي قَالَ فَقَالَ مَا أَمْرُكَ وَمَا أَقْدَمَكَ هَذِهِ الْبَلْدَةَ قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنْ كَتَمْتَ عَلَيَّ أَخْبَرْتُكَ قَالَ فَإِنِّي أَفْعَلُ قَالَ قُلْتُ لَهُ بَلَغَنَا أَنَّهُ قَدْ خَرَجَ هَا هُنَا رَجُلٌ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَأَرْسَلْتُ أَخِي لِيُكَلِّمَهُ فَرَجَعَ وَلَمْ يَشْفِنِي مِنْ الْخَبَرِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَلْقَاهُ فَقَالَ لَهُ أَمَا إِنَّكَ قَدْ رَشَدْتَ هَذَا وَجْهِي إِلَيْهِ فَاتَّبِعْنِي ادْخُلْ حَيْثُ أَدْخُلُ فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ أَحَدًا أَخَافُهُ عَلَيْكَ قُمْتُ إِلَى الْحَائِطِ كَأَنِّي أُصْلِحُ نَعْلِي وَامْضِ أَنْتَ فَمَضَى وَمَضَيْتُ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَ وَدَخَلْتُ مَعَهُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ اعْرِضْ عَلَيَّ الْإِسْلَامَ فَعَرَضَهُ فَأَسْلَمْتُ مَكَانِي فَقَالَ لِي يَا أَبَا ذَرٍّ اكْتُمْ هَذَا الْأَمْرَ وَارْجِعْ إِلَى بَلَدِكَ فَإِذَا بَلَغَكَ ظُهُورُنَا فَأَقْبِلْ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ فَجَاءَ إِلَى الْمَسْجِدِ وَقُرَيْشٌ فِيهِ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ إِنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَقَالُوا قُومُوا إِلَى هَذَا الصَّابِئِ فَقَامُوا فَضُرِبْتُ لِأَمُوتَ فَأَدْرَكَنِي الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيَّ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ وَيْلَكُمْ تَقْتُلُونَ رَجُلًا مِنْ غِفَارَ وَمَتْجَرُكُمْ وَمَمَرُّكُمْ عَلَى غِفَارَ فَأَقْلَعُوا عَنِّي فَلَمَّا أَنْ أَصْبَحْتُ الْغَدَ رَجَعْتُ فَقُلْتُ مِثْلَ مَا قُلْتُ بِالْأَمْسِ فَقَالُوا قُومُوا إِلَى هَذَا الصَّابِئِ فَصُنِعَ بِي مِثْلَ مَا صُنِعَ بِالْأَمْسِ وَأَدْرَكَنِي الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيَّ وَقَالَ مِثْلَ مَقَالَتِهِ بِالْأَمْسِ قَالَ فَكَانَ هَذَا أَوَّلَ إِسْلَامِ أَبِي ذَرٍّ رَحِمَهُ اللَّهُ

Беҙгә һөйләне [Зәйет, ул Әхзәм улы] әйтте, һөйләне беҙгә [Әбү Ҡотәйбә, Сәлмү бин Ҡотәйбә] миңә әйтте [Мотсанна бин Сәғит Әл Ҡашир] әйтте, миңә әйтте [Әбү Джәмрә] әйтте, [Ибн Ғаббас радилиаллаһу әнһүмә] беҙгә әйтте; — Әбү Дзарр радиаллаһу әнһүҙең ислам динен ҡабул итеүе тураһында һөйләргә теләйһегеҙме? Әбү Джамра әйтте; Беҙ яуап бирәбеҙ; — Эйе, ҡабул итәм. Ибн Ғәббәс, Аллаһ унан риза булһын, тигән; Әбү Дзарр радиаллаһу ғәнһү әйтте; — Мин Ғифәр ырыуынан кешемен, шунан беҙгә Мәккәлә үҙен пәйғәмбәр тип йөрөткән бер кеше бар тигән хәбәр килде, шунан ағайыма әйттем; — Һин иргә бар, һөйләш, шунан миңә уның тураһында хәбәр килтер. Шулай итеп, ағайым теге кешене ҡаршы алырға китте, шунан ҡайтты. Мин һораным; — Нимә алып килдең? Ул яуап бирҙе; «Аллаһ менән ант итәм, мин, ысынлап та, изгелеккә саҡырған, яуызлыҡтан тыйған кешене күрҙем». Мин уға әйттем; — Һеҙ еткергән изгелек менән ҡәнәғәт түгелмен. Шулай итеп, мин ҡапсыҡ - күндән - һәм таяҡ алып, шунан Мәккәгә юлландым. Унда барып еткәс, һүҙ барған кешене белмәнем, уның тураһында һорашырға ла тартындым. Шулай итеп, мин Зәмзәм һыуын эстем, һуңынан -әл-Хәрәм-' мәсетендә ултырҙым. Әбү Дзар дауам итте; — Шул саҡта Ғәли рәҙлиаллаһу ғәнһү минең эргәмдән үтеп китте лә; Һин сит ил кешеһе кеүекһеңме?'. Әбү Дзарр тигән; — Мин яуап бирҙем; — Эйе, дөрөҫ. Ғәли әйтте; — Әйҙәгеҙ, өй янында туҡталайыҡ. Әбү Дзарр тигән; — Шулай итеп, мин уның менән барҙым, ул минән бер нәмә лә һораманы, килгәнемдең маҡсатын да әйтмәнем. Иртәнсәк мәсеткә ҡайтып, үҙен Пәйғәмбәр тип йөрөткән кеше тураһында һораштым, әммә бер кем дә миңә хәбәр бирә алманы». Әбү Дзарр дауам итте; — Шунан Ғәли минең яныма килеп әйтте; — Бәлки, был кеше — йәғни Али Әбү Дзар үҙе — Мөхәммәттең өйөн беләлер инде! Әбү Дзарр яуап бирҙе; — Эй, әлегә юҡ. Ғәли әйтте; — Минең менән кил. Әбү Дзарр тигән; Шунан Ғәли һорай; — Һеҙҙең был илгә ниндәй ҡыҙыҡһыныуҙарығыҙ бар һәм ниндәй маҡсат менән киләһегеҙ? Әбү Дзарр тигән; Мин уға: «Әгәр ҙә сер итеп һаҡларға теләһәң, әйтәм! Ғәли яуап бирҙе; — Эйе, ҡабул итәм! Әбү Дзарр әйтте: «Шунан мин уға әйттем; — Беҙгә хәбәр килде: был илдә үҙен пәйғәмбәр тип йөрөткән кеше килде, шуға күрә ағайымды уның менән һөйләшергә ебәрҙем, шунан ҡайтып китте, әммә ул аңлатҡан изгелектән ҡәнәғәт булманы. Шуға күрә мин уның менән осрашырға теләйем». Шулай итеп, Ғәли уға; — Ысынлап та, һеҙ етәкселек алдығыҙ һәм бында мин һеҙгә уны ҡаршы алырға юл күрһәтәсәк кеше. Шул сәбәпле, минең артымдан эйәреп, мин ингәндә генә ин, әгәр ҙә мин борсоған кешене күрһәм, сандалияларымды көйләгән кеүек стенаға яҡын торормон, шунан шул ваҡытта һин барырһың'. Шунан Ғәли китте, мин уның менән бергә барҙым, тик ул ингәс, мин дә Пәйғәмбәребеҙҙе ҡаршы алырға индем. Шунан мин унан һораным; — Миңә Ислам динен аңлатығыҙмы? Шулай итеп, ул миңә аңлатты һәм, ниһайәт, мин ислам динен ҡабул иттем, диндәрҙе алмаштырҙым. Шунан ул миңә; — Әй, Әбү Дзарр, был мәсьәләне сер итеп һаҡла ла, илеңә ҡайт. Һуңыраҡ, әгәр һеҙгә беҙҙең уңыш тураһында хәбәр килһә, бында килегеҙ». Илсе. Шулай итеп, улар әйтте; 'Һеҙ тороп -туҡмап- был кешене яңы ғына динен алмаштырҙы' Шулай итеп, улар барыһы ла тороп ҡалды һәм мин үлергә яҙҙым. Шунан Ғәббәс мине тапты, ятҡырҙы, шунан уларға ҡарап, былай тине; — Ҡайғы һиңә, Ғифәр ырыуынан бер егетте үлтерергә уйлайһың. Һеҙҙең сауҙа урынығыҙ - Сүриәгә табан - Ғифар аша түгелме? Ниһайәт, мине ебәрҙеләр. Икенсе көндө мәсеткә ҡайтып, кисәге кеүек үк әйттем. Шулай итеп, улар тағы ла; 'Һеҙ тороп -туҡмап- был кеше, яңы ғына динен үҙгәрткән'. Шулай итеп, миңә кисәге кеүек ҡаранылар һәм тағы ла «Ғаббас мине тапты ла ятҡырҙы һәм кисә әйткәнсә Ҡөрәйштәргә әйтте». Ибн Ғәббәс, Аллаһ унан риза булһын, тигән; — Әбү Дзарр, Аллаһ рәхмәте булһын, ислам дине шунан башланды.