Al Musawwir

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الزُّبَالِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ رُفَيْعٍ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ } الْآيَةَ قَالَ جَمَعَهُمْ فَجَعَلَهُمْ أَرْوَاحًا ثُمَّ صَوَّرَهُمْ فَاسْتَنْطَقَهُمْ فَتَكَلَّمُوا ثُمَّ أَخَذَ عَلَيْهِمْ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالَ فَإِنِّي أُشْهِدُ عَلَيْكُمْ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ وَأُشْهِدُ عَلَيْكُمْ أَبَاكُمْ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَمْ نَعْلَمْ بِهَذَا اعْلَمُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ غَيْرِي وَلَا رَبَّ غَيْرِي فَلَا تُشْرِكُوا بِي شَيْئًا وَإِنِّي سَأُرْسِلُ إِلَيْكُمْ رُسُلِي يُذَكِّرُونَكُمْ عَهْدِي وَمِيثَاقِي وَأُنْزِلُ عَلَيْكُمْ كُتُبِي قَالُوا شَهِدْنَا بِأَنَّكَ رَبُّنَا وَإِلَهُنَا لَا رَبَّ لَنَا غَيْرُكَ فَأَقَرُّوا بِذَلِكَ وَرَفَعَ عَلَيْهِمْ آدَمَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ فَرَأَى الْغَنِيَّ وَالْفَقِيرَ وَحَسَنَ الصُّورَةِ وَدُونَ ذَلِكَ فَقَالَ رَبِّ لَوْلَا سَوَّيْتَ بَيْنَ عِبَادِكَ قَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ أَنْ أُشْكَرَ وَرَأَى الْأَنْبِيَاءَ فِيهِمْ مِثْلُ السُّرُجِ عَلَيْهِمْ النُّورُ خُصُّوا بِمِيثَاقٍ آخَرَ فِي الرِّسَالَةِ وَالنُّبُوَّةِ وَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَى { وَإِذْ أَخَذْنَا مِنْ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ إِلَى قَوْلِهِ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ } كَانَ فِي تِلْكَ الْأَرْوَاحِ فَأَرْسَلَهُ إِلَى مَرْيَمَ فَحَدَّثَ عَنْ أُبَيٍّ أَنَّهُ دَخَلَ مِنْ فِيهَا

Abdullahek esan digu [Muhammad bin Ya'qub Az Zubali] esan digu [Mu'tamir bin Sulaiman] esan digunez, [nire aitari] entzun nion [Rabi' bin Anas] [Rufai' Abu Aliyah] [Ubay bin Ka'b] [Ubay bin Ka'b] [Ubay bin Ka'b]-ri buruz [nire aitari] kontatu nion Allah Azza Wa Jallaren seme-alaben seme-alaben seme-alabak gogoratu zituenean: eta Ala bere arimaren kontrako testigantza hartu zuen-' -Qs. Al A'raaf: 172-. Ubay-ek esan zuen: 'Alak bildu zituen eta arima egin zituen, gero moldatu eta hitz egiteko gai bihurtu ziren, hitz egin zezaten. Ala orduan zin eta promesa egin zien eta bere buruari testigantza eman zion: «Ez al naiz zure Rabb? ', orduan Allah-k esan zuen: 'Izan ere, zazpi zeru eta zazpi lurrekin testigantza ematen dizut eta zure aita Adam 'Alaihis Salam'ekin testigantza ematen dizut, Berpizkunde egunean ez dezazun esan 'ez dugu zin ​​hau ezagutzen'. Jakin ezazu ni ez dagoela jainkorik eta ni baino Rabbrik, beraz, ez lotu nirekin beste ezer. Izan ere, nire mezularietako bat bidaliko dizut nire zina eta promesa gogoraraziko dizuna, eta nire liburua bidaliko dizut». Erantzun zuten: «Lekukotzen dugu Zu gure Rab eta Jainkoa zarela, guretzat ez dago Rabb, Zu izan ezik. Hala deklaratu zuten eta Adam izendatu zuten haien lekuko, aberatsak eta pobreak, itxura onekoak eta itsusiak ikus zezan. Orduan Adamek esan zuen: «O Rabb, zergatik ez duzu berdintasunik egiten zure zerbitzarien artean? Ala erantzun zuen: "Egia esan, esker ona izatea gustatzen zait". Orduan Adamek Profetak ikusi zituen haien artean, haien artean lanparak bezalakoak zirenak, argiaren itzalpean zeuden, beren mezuari eta profetismoari buruz adostasun propioa zutelako. Beraz, hau da Allahren hitzak aipatzen duena: '-Eta gogoratu, profeten ituna hartu genuenean-' -Qs. Al Ahzab: 7- Bere hitzak arte: '-Isa Mariaren semea- ' -Qs. Al Ahzab: 7-. Garai hartan Jesus oraindik Profeten arimekin zegoen, orduan Allahk Maryamengana bidali zuen. Ubay-ek kontatu zuena kontatu zuen, Jesus Maryam-en ahotik sartu zela.