Al Musawwir

Imam Ahmad : 20283

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الزُّبَالِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ رُفَيْعٍ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ } الْآيَةَ قَالَ جَمَعَهُمْ فَجَعَلَهُمْ أَرْوَاحًا ثُمَّ صَوَّرَهُمْ فَاسْتَنْطَقَهُمْ فَتَكَلَّمُوا ثُمَّ أَخَذَ عَلَيْهِمْ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالَ فَإِنِّي أُشْهِدُ عَلَيْكُمْ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ وَأُشْهِدُ عَلَيْكُمْ أَبَاكُمْ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَمْ نَعْلَمْ بِهَذَا اعْلَمُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ غَيْرِي وَلَا رَبَّ غَيْرِي فَلَا تُشْرِكُوا بِي شَيْئًا وَإِنِّي سَأُرْسِلُ إِلَيْكُمْ رُسُلِي يُذَكِّرُونَكُمْ عَهْدِي وَمِيثَاقِي وَأُنْزِلُ عَلَيْكُمْ كُتُبِي قَالُوا شَهِدْنَا بِأَنَّكَ رَبُّنَا وَإِلَهُنَا لَا رَبَّ لَنَا غَيْرُكَ فَأَقَرُّوا بِذَلِكَ وَرَفَعَ عَلَيْهِمْ آدَمَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ فَرَأَى الْغَنِيَّ وَالْفَقِيرَ وَحَسَنَ الصُّورَةِ وَدُونَ ذَلِكَ فَقَالَ رَبِّ لَوْلَا سَوَّيْتَ بَيْنَ عِبَادِكَ قَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ أَنْ أُشْكَرَ وَرَأَى الْأَنْبِيَاءَ فِيهِمْ مِثْلُ السُّرُجِ عَلَيْهِمْ النُّورُ خُصُّوا بِمِيثَاقٍ آخَرَ فِي الرِّسَالَةِ وَالنُّبُوَّةِ وَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَى { وَإِذْ أَخَذْنَا مِنْ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ إِلَى قَوْلِهِ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ } كَانَ فِي تِلْكَ الْأَرْوَاحِ فَأَرْسَلَهُ إِلَى مَرْيَمَ فَحَدَّثَ عَنْ أُبَيٍّ أَنَّهُ دَخَلَ مِنْ فِيهَا

Sinabi niya sa amin na sinabi sa amin ni Abdullah [Muhammad bin Ya'qub Az Zubali] sinabi niya sa amin [Mu'tamir bin Sulaiman] na nagsabi, Narinig ko [ang aking ama] na nagkuwento mula kay [Rabi' bin Anas] mula kay [Rufai' Abu Aliyah] mula kay [Ubay bin Ka'b] tungkol sa mga salita ni Allah Azza Wa Jalla: '(At alalahanin, noong inilabas ng iyong Panginoon ang mga inapo ng mga anak ni Adan mula sa kanilang mga kakahuyan at si Allah ay nagpatotoo laban sa kanilang mga kaluluwa)' (Qs. Al A'raaf: 172). Sinabi ni Ubay, "Tinipon at ginawan sila ng Allah ng mga kaluluwa, pagkatapos ay bumuo ng isang anyo at ginawa silang makapagsalita upang sila ay makapagsalita. Pagkatapos ay nanumpa at nangako si Allah sa kanila at nagpatotoo sa kanilang mga sarili 'hindi ba Ako ang inyong Rabb?', pagkatapos ay sinabi ni Allah: 'Katotohanan, sumasaksi Ako sa inyo gamit ang pitong langit at pitong lupa at sumasaksi Ako sa inyo gamit ang inyong amang si Adan 'Alaihis Salam, upang hindi ninyo sabihin sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli 'hindi namin alam ang sumpang ito'. Alam ninyo na walang diyos bukod sa Akin at walang Rabb bukod sa Akin, kaya huwag kayong magtambal sa Akin ng anuman. Katotohanan, magpapadala Ako ng isa sa Aking mga sugo sa inyo na magpapaalala sa inyo ng Aking sumpa at pangako, at ihahayag Ko sa inyo ang Aking Aklat." Sumagot sila, "Nagpapatotoo kami na Ikaw ang aming Rabb at Diyos, walang Rabb para sa amin maliban sa Iyo. Kaya ipinahayag nila ito at hinirang si Adan bilang saksi para sa kanila upang makita niya ang mayaman at ang mahirap, ang maganda at ang pangit. Pagkatapos ay sinabi ni Adan, "O Rabb, bakit hindi Mo gawing pantay ang Iyong mga lingkod? ' Sumagot si Allah: "Tunay nga, gustung-gusto kong maging mapagpasalamat." Pagkatapos ay nakita ni Adan ang mga Propeta sa kanila, sa kanila ay may mga parang mga lampara, sila ay nalililiman ng liwanag, dahil mayroon silang sariling kasunduan tungkol sa kanilang mensahe at pagkapropeta. Kaya ito ang tinutukoy ng salita ni Allah: '(At alalahanin, noong kinuha namin ang tipan mula sa mga propeta)' (Qs. Al Ahzab: 7) hanggang sa Kanyang salita: '(Isa na anak ni Maria)' (Qs. Al Ahzab: 7). Noong panahong iyon, si Hesus ay kasama pa rin ng mga espiritu ng mga Propeta, pagkatapos ay ipinadala siya ni Allah kay Maryam." Isinalaysay niya ang isinalaysay ni Ubay, na si Hesus ay pumasok mula sa bibig ni Maryam.