Imam Ahmad : 20267
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ كَانَ رَجُلٌ بِالْمَدِينَةِ لَا أَعْلَمُ رَجُلًا كَانَ أَبْعَدَ مِنْهُ مَنْزِلًا أَوْ قَالَ دَارًا مِنْ الْمَسْجِدِ مِنْهُ فَقِيلَ لَهُ لَوْ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا فَرَكِبْتَهُ فِي الرَّمْضَاءِ وَالظُّلُمَاتِ فَقَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ دَارِي أَوْ قَالَ مَنْزِلِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ فَنُمِيَ الْحَدِيثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَرَدْتَ بِقَوْلِكَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ مَنْزِلِي أَوْ قَالَ دَارِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ قَالَ أَرَدْتُ أَنْ يُكْتَبَ إِقْبَالِي إِذَا أَقْبَلْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَرُجُوعِي إِذَا رَجَعْتُ إِلَى أَهْلِي قَالَ أَعْطَاكَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ كُلَّهُ أَوْ أَنْطَاكَ اللَّهُ مَا احْتَسَبْتَ أَجْمَعَ أَوْ أَنْطَاكَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ كُلَّهُ مَا احْتَسَبْتَ أَجْمَعَ
[Yahya bin Sa'idek] [At Taimi] [Abu Uthman] [Ubay bin Ka'b]-eko [Yahya bin Sa'id]-ek esan digunez, 'Medinan bazegoen gizon bat, ez nekien etxea zein zen meskitatik urrunen zegoen bere etxeaz gain. Orduan esan zioten: «Asto bat erosiko bazenu, basamortua bero dagoenean eta gauak ilun daudenean». Orduan erantzun zuen: «Ez da harrotasun kontua nire etxea meskitatik gertu badago». ondoren, hitz hauek Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam helarazi ziren, beraz, esan zuen: 'Zer nahi duzu zure hitzekin 'Ez da harrotasun kontua nire etxea meskitatik gertu badago'?' Pertsonak erantzun zuen: «Nahi dut nire urratsak sari bat balio izan dezan meskitara joaten naizenean eta etxera joaten naizenean nire familiarengana». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Alak dena eman dezazula, edo Allahk espero duzun guztia eman diezazula".