حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ ثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ قَالَ ثَنَا شَهْرٌ قَالَ حَدَّثَتْنِي أَسْمَاءُ بِنْتُ يَزِيدَ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ الْغِفَارِيَّ كَانَ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فَرَغَ مِنْ خِدْمَتِهِ آوَى إِلَى الْمَسْجِدِ فَكَانَ هُوَ بَيْتُهُ يَضْطَجِعُ فِيهِ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ لَيْلَةً فَوَجَدَ أَبَا ذَرٍّ نَائِمًا مُنْجَدِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَنَكَتَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرِجْلِهِ حَتَّى اسْتَوَى جَالِسًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أَرَاكَ نَائِمًا قَالَ أَبُو ذَرٍّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ أَنَامُ هَلْ لِي مِنْ بَيْتٍ غَيْرُهُ فَجَلَسَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَخْرَجُوكَ مِنْهُ قَالَ إِذَنْ أَلْحَقَ بِالشَّامِ فَإِنَّ الشَّامَ أَرْضُ الْهِجْرَةِ وَأَرْضُ الْمَحْشَرِ وَأَرْضُ الْأَنْبِيَاءِ فَأَكُونُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِهَا قَالَ لَهُ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَخْرَجُوكَ مِنْ الشَّامِ قَالَ إِذَنْ أَرْجِعَ إِلَيْهِ فَيَكُونَ هُوَ بَيْتِي وَمَنْزِلِي قَالَ لَهُ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَخْرَجُوكَ مِنْهُ الثَّانِيَةَ قَالَ إِذَنْ آخُذَ سَيْفِي فَأُقَاتِلَ عَنِّي حَتَّى أَمُوتَ قَالَ فَكَشَّرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَثْبَتَهُ بِيَدِهِ قَالَ أَدُلُّكَ عَلَى خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ قَالَ بَلَى بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنْقَادُ لَهُمْ حَيْثُ قَادُوكَ وَتَنْسَاقُ لَهُمْ حَيْثُ سَاقُوكَ حَتَّى تَلْقَانِي وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ

Esan digu [Hasyim] esan digu, esan digu [Abdul Hamid] esan digu, esan digu [Shahr] esan digu, esan dit [Asma' Bint Yazid] Abu Dzar Al Ghifari Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en zerbitzaria zela, bere lana amaitzen zuenean berari zerbitzatzen zuen lana amaitzen zuenean, normalean, meskitara lo egiten zuen etxera atseden hartzera itzultzen zen. Orduan, arratsaldean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam meskitara etorri zen eta Abu Dzar lurrean ahoz behera lo zegoela aurkitu zuen, beraz, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek hankak aldatu zituen tente eseri zen. Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zion orduan: 'Zergatik ikusten zaitut lo egiten?' Abu Dzarrek erantzun zuen: «Orduan, non lo egin behar dut, ba al dut etxerik horretaz gain?». Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bere aurrean eseri zen eta galdetu zuen: 'Zer gertatzen zaituzte hemendik kanpoan?' Abu Dzar-ek erantzun zion: «Siriara joango naiz, Siria Hijrah-aren lurraldea delako, biltzeko lurraldea eta Profeten lurraldea, eta bertako biztanleetako bat izango naiz». Berriro galdetu zuen: 'Zer gertatzen da Siriatik kanporatzen zaituzte?' Abu Dzarrek erantzun zuen: "Horrek esan nahi du bertara itzultzen naizela eta nire etxea eta bizilekua bihurtzen naiz". Berriro galdetu zuen: «Zer eta bigarren aldiz handik aterako badizute?». Abu Dharrek erantzun zuen: "Nire ezpata hartuko dut eta borrokatuko dut neure burua defendatzeko hil arte". Orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek galdera gehiago egin zizkion eta eskuarekin erabaki zuen, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Erakutsiko al dizut hori baino zerbait hobea". Abu Dzarrek erantzun zuen: "Noski, nire aitaren eta amaren mesedetan zure erreskate gisa, oi Allahren mezularia". Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen orduan: "Zuei men egiten diezu haiek zuei men egiten dieten bezala, eta haiek obeditzen zaituztezuen bezala betetzen dituzu ni ezagutu arte eta oraindik egoera horretan zaude".