Nabi melarang menggunakan khamr sebagai obat
Imam Ahmad : 25978
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ خَثْعَمَ يُقَالُ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ شَيْءٌ نَصْنَعُهُ دَوَاءً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا هِيَ دَاءٌ
hi byerile [Waki’] na [Hajjaj] havambirhi va te, u hi byerile [Syu’bah] ku suka eka [Simak] u te, Ndzi twe [‘Alqamah bin Wa’il] eka [tata wa yena], leswaku u vone Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam, a vutisiwile hi wanuna wa Khaitsam loyi hi ntolovelo a vuriwaka Suwaid bin Tariq, mayelana na khamer -byalwa-byalwa, kutani a va forbade xona. Wanuna loyi u tlhele a ku, ‘Hi swi endlile ntsena tanihi murhi,’ kutani Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam a ku: ‘Entiyisweni i vuvabyi’.