Nabi melarang menggunakan khamr sebagai obat
Imam Abu Dawud : 3375
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ ذَكَرَ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ أَوْ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ ثُمَّ سَأَلَهُ فَنَهَاهُ فَقَالَ لَهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّهَا دَوَاءٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا وَلَكِنَّهَا دَاءٌ
U hi byerile [Muslim bin Ibrahim] u hi byerile [Syu’bah] ku suka eka [Limak] ku suka eka [’Alqamah bin Wail] ku suka eka [Tata wa yena] [Thariq bin Suwaid] kumbe Suwaid bin Tariq u te, ‘U vutisile Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam hi khamr, kutani a yi yirisa. Kutani a tlhela a n’wi vutisa, kutani a n’wi yirisa. Kutani a tlhela a ku eka yena, 'Oho Muprofeta wa Allah, hakunene khamr i murhi!' Kutani Muprofeta sallallaahu ‘alaihi wasallam u te: ‘E-e! Kambe i vuvabyi'.