Kesaksian Waraqah bin naufal tentang kenabian Rasulullah: sesungguhnya itu adalah namus (malaikat pembawa wahyu) seperti namusnya Musa

Imam Ahmad : 24681

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَجَعَ إِلَى خَدِيجَةَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزُمِّلَ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ يَا خَدِيجَةُ لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي بَلَاءً لَقَدْ أَشْفَقْتُ عَلَى نَفْسِي بَلَاءً قَالَتْ خَدِيجَةُ أَبْشِرْ فَوَاللَّهِ لَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِي خَدِيجَةُ إِلَى وَرَقَةَ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدٍ وَكَانَ رَجُلًا قَدْ تَنَصَّرَ شَيْخًا أَعْمَى يَقْرَأُ الْإِنْجِيلَ بِالْعَرَبِيَّةِ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ أَيْ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي رَأَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَلَ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا يَا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا حِينَ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَ مُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ قَطُّ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا

اسان کي [حجاج] ٻڌايو آهي [ليث بن سعد] چيو آهي؛ مون کي [عقيل بن خالد] چيو آهي؛ چيو آهي [محمد بن مسلم] مون [عروه بن زبير] کي چوندي ٻڌو آهي؛ [عيسيه]، رسول الله ﷺ جي زال، چيو؛ 'رسول الله ﷺ خديجه ڏانهن موٽيا جڏهن ته سندس دل ڌڙڪي رهي هئي. گهر ۾ داخل ٿي چيائين: 'مون کي ڍڪيو، مون کي ڍڪيو!'، پوءِ کيس ڍڪيو ويو. جڏهن وحي جو عمل مڪمل ٿيو، ته هن چيو؛ 'اي خديجه! مون کي پاڻ تي افسوس آهي ڇو ته مون تي هڪ آفت آئي هئي، مون کي پاڻ تي افسوس آهي ڇو ته مون تي هڪ آفت آئي هئي'. خديجه چيو؛ 'مون کي ٻڌاءِ، الله جو قسم، الله توکي ڪڏهن به هميشه لاءِ ذليل نه ڪندو. تون اهو شخص آهين جيڪو سڀ کان وڌيڪ سچ ڳالهائيندو آهي، رشتا برقرار رکندو آهي، ڳرو بار کڻندو آهي، مهمانن جو احترام ڪندو آهي ۽ سچ جي مدد ڪندو آهي.' پوءِ هو ۽ خديجه ورقه بن نوفل بن اسد وٽ ويا، هو هڪ عيسائي هو جيڪو پوڙهو ۽ انڌو هو. هن عربي ۾ بائيبل پڙهي. خديجه ان کي چيو؛ 'اي منهنجا چاچا! پنهنجي ڀائٽي کان ٻڌو!' پوءِ ورقه ان کان پڇيو؛ 'اي منهنجا ڀائٽيو! تون ڇا ٿو ڏسين؟' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي ٻڌايو ته هن هن واقعي مان ڇا ڏٺو هو. ورقه ان کي چيو؛ 'هي شريعت آهي جيڪا موسيٰ تي نازل ٿي هئي. ڪاش مان اڃا جوان هجان ها، ڪاش مان اڃا تائين زنده هجان ها جڏهن توهان جا ماڻهو توهان کي ڪڍي ڇڏيندا،' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم چيو؛ 'ڇا اهي مون کي ٻاهر ڪڍندا؟' هن جواب ڏنو؛ 'ها، ڪو به نه ايندو پر ان کي ٻاهر ڪڍيو ويندو. جيڪڏهن مان توهان جي وقت تي پهچان ٿو، ته مان ضرور توهان جي وڏي مدد ڪندس'.