Rasulullah, Abu bakar, Umar dan Utsman, mereka memulai shalat dengan membaca: ALHAMDU LILLAHI RABBIL AALAMIIN

Imam Ahmad : 24438

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُسَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي بُدَيْلٌ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةَ بِ { الْحَمْدِ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ } فَإِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ وَكَانَ يَكْرَهُ أَنْ يَفْتَرِشَ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ

Беҙгә [Яхъя] [Хөсәйендән] һөйләне; миңә [Бөдәйел] [Әби Әл Джәүзә] [Ғәйсә]-нән, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм намаҙҙы тәкбир менән башлағанын һәм: ӘЛХӘМДҮЛИЛЛӘҺИ РӘББИЛ ҒӘЛӘМИН -бөтә маҡтау ғаләмдәрҙең Раббыһы Аллаһҡа-. Башын эйгәндә башын артыҡ күтәрмәй ҙә, түбән төшөрмәй ҙә, уртаһында ғына баш эйә. Рөкүҙән башын күтәргәндә, тура тормайынса сәждә ҡылмай. Сәждәнән башын күтәргәндә, тура ултырмайынса сәждәгә бармай. ти ул; — Һәр ике рәҡәғәттә бер тахиәт була, ҡырағай хайуан ултырған кеүек ике рәҡәғәтте ултыртыуҙы ла нәфрәт итте. Шулай ҙа һул аяғын аҫҡа ултыртты, уң аяғын торҙо. Иблис ултырған кеүек ултырыуҙы тыйҙы. Һәм, ул намаҙын сәләм менән япты'.