Rasulullah, Abu bakar, Umar dan Utsman, mereka memulai shalat dengan membaca: ALHAMDU LILLAHI RABBIL AALAMIIN

Imam Abu Dawud : 665

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ بِ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشَخِّصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّاتُ وَكَانَ إِذَا جَلَسَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ وَعَنْ فَرْشَةِ السَّبُعِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ

Һөйләне беҙгә [Мөсәддәд] беҙгә [Ғәбдел Вәритс бин Сәғит] [Хөсәйен Әл Мөғәллимдән] [Бүҙәил бин Мәйсәрә] [Әбү Әл Джәүзә`] [Ғәйсә] нән һөйләне, ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсәллам намаҙын тәкбирҙән һәм «Әл-ХӘМДҮЛЛӘҺИ РӘББИЛ ҒӘЛӘМИЙИН» уҡып башланы, баш эйергә теләһә, башын күтәрмәне, артыҡ баш эймәне, ә икеһенең уртаһында. Руҡуғ -иғтидал- башын күтәргәндә, шунда уҡ тура торорлоҡ итеп сәждә ҡылмай, һәр ике рәҡәғәттә уҡый торғайны; 'ТАҺЫЙЯТТА'. Ултырғанда һул аяғына ултырып, уң аяғын турайтты. Ул шулай уҡ шайтандың ултырыуын тыйҙы - йәғни үксәһе өҫтөндә ултырыуҙы - һәм ҡырағай хайуан кеүек ҡулдарын һәм ҡолаҡтарын йәйеүҙе лә тыйҙы - сәждә ҡылғанда - намаҙын сәләм менән япты».