Imam Ahmad : 24327
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ يَعْنِي أَبَا الْعَلَاءِ الْقَصَّابَ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَإِذَا أَرَادَ الرُّكُوعَ قَامَ فَقَرَأَ قَدْرَ عَشْرِ آيَاتٍ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ رَكَعَ
[Muhammad bin Yazid] [Ayyub, hots, Abu Al Ala`] [Abi Hasyim] [Hisyam bin Urwah] [bere aita] [Aisyah] [Aisyah]tik [bere aita] [Aisyah]-tik [Muhammad bin Yazid] [Ayyub, hots, Abu Al Ala`], Rasulullah shallallahu'alaihi wa sallam behin otoitz egin zuela eserita, bertsotan jarri eta makurtu nahi zuenean, Allah hamarretan irakurtzen eta makurtu nahi zuenean, makurtu.