Imam Ahmad : 24327

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ يَعْنِي أَبَا الْعَلَاءِ الْقَصَّابَ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَإِذَا أَرَادَ الرُّكُوعَ قَامَ فَقَرَأَ قَدْرَ عَشْرِ آيَاتٍ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ رَكَعَ

A tene na e na lege ti [Muhammad bin Yazid] so alondo na [Ayyub, so ti tene Abu Al Ala`] so alondo na [Abi Hasyim] so alondo na [Hsyam bin Urwah] so alondo na [babâ ti lo] so alondo na [Aisyah] so Rasulullah asambela fani oko na ngoi so lo duti, tongana ti so lo ye ti tene na ndo ti Nzapa. lo kuku.