Imam Ahmad : 24327
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَيُّوبَ يَعْنِي أَبَا الْعَلَاءِ الْقَصَّابَ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَإِذَا أَرَادَ الرُّكُوعَ قَامَ فَقَرَأَ قَدْرَ عَشْرِ آيَاتٍ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ رَكَعَ
Nws tau raug qhia rau peb los ntawm [Muhammad bin Yazid] los ntawm [Ayyub, uas yog Abu Al Ala`] los ntawm [Abi Hasyim] los ntawm [Hisyam bin Urwah] los ntawm [nws txiv] los ntawm [Aisyah] uas Rasulullah shallallahu'alaihi ts sallam ib zaug thov Vajtswv thaum zaum, thaum nws xav hneev kaum, nws yuav sawv thiab nyeem ntawv.