Imam Ahmad : 23744
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذْتُ يَدَهُ فَجَعَلْتُ أُمِرُّهَا عَلَى صَدْرِهِ وَدَعَوْتُ بِهَذِهِ الْكَلِمَاتِ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي وَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الرَّفِيقَ الْأَعْلَى الْأَسْعَدَ
Esan zigun [Affan], esan zuen; esan digu [Hammad]-tik [Hammad]-tik [Ibrahim-etik] [Al-Aswad-etik] [Aisyah-tik] esan zuen; 'Profeta sallallaahu'alaihiwasallam gaixo zegoenean, eskua hartu eta bularrean jarri nuen eta otoitz egin nuen hitz hauekin; 'Kendu arazoak, o gizadiaren Jainkoa', orduan nire eskua hartu zuen eta esan zuen: 'Ala AzzaWaJallari otoitz egiten ari naiz, maitale goren eta nobleena'.