Imam Ahmad : 23744

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذْتُ يَدَهُ فَجَعَلْتُ أُمِرُّهَا عَلَى صَدْرِهِ وَدَعَوْتُ بِهَذِهِ الْكَلِمَاتِ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي وَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الرَّفِيقَ الْأَعْلَى الْأَسْعَدَ

Безгә [Әффан] сөйләгәннән соң, ул болай диде: безгә [Хәммәд] сөйләгән, ул [Хәммәд] әйткән, ул [Ибраһим] әйткән, ул [Әл-Әсвәд] әйткән, ул [Гайсә] әйткән: «Пәйгамбәр салла-галәйһиссәлам авырганда, мин аның кулын тотып күкрәгенә куйдым һәм түбәндәге сүзләр белән дога кылдым: «Бәла-казаларны бетер, әй, кешелекнең Аллаһысы», – диде, аннары ул кулын минем кулымнан алды һәм болай диде: «Мин иң бөек һәм иң изге гашыйк булган Аллаһ Әззә ВәҖәлләгә дога кылам».