Imam Ahmad : 23455
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرِو بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ يَا عَائِشَةُ قَوْمُكِ أَسْرَعُ أُمَّتِي بِي لَحَاقًا قَالَتْ فَلَمَّا جَلَسَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ لَقَدْ دَخَلْتَ وَأَنْتَ تَقُولُ كَلَامًا ذَعَرَنِي فَقَالَ وَمَا هُوَ قَالَتْ تَزْعُمُ أَنَّ قَوْمِي أَسْرَعُ أُمَّتِكَ بِكَ لَحَاقًا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ وَعَمَّ ذَاكَ قَالَ تَسْتَحْلِيهِمْ الْمَنَايَا فَتَنَفَّسُ عَلَيْهِمْ أُمَّتُهُمْ قَالَتْ فَقُلْتُ فَكَيْفَ النَّاسُ بَعْدَ ذَلِكَ أَوْ عِنْدَ ذَلِكَ قَالَ دَبًى يَأْكُلُ شِدَادُهُ ضِعَافَهُ حَتَّى تَقُومَ عَلَيْهِمْ السَّاعَةُ وَالدَّبَى الْجَنَادِبُ الَّتِي لَمْ تَنْبُتْ أَجْنِحَتُهَا
Esan zigun [Hasyim], esan zuen; esan digu [Ishaq bin Sa'id, hots, Ibn Amru bin Sa'id bin Al-Ash], [bere aita], [Aisyah] esan zuen; Rasulullah-ek behin ezagutu ninduen eta esan zuen: 'O Aisyah! Zure herria nire herria da, azkarren jarraituko didana'. -Aisyah- Esan zuen; «Eseri zenean, galdetu nion; 'O Allahren mezularia, Ala zure erreskatea egin nau, eta beldurra ematen didaten hitzak esan dituzu. Esan zuen: 'Zer da, horrek beldurra ematen dizu?' -Aisyah- erantzun zuen; 'Zure Maiestateak esan zuen nire herria zure herria dela, azkarren jarraituko dizuna'. Esan zuen: 'Bai'. -Aisyah- galdetu zuen; 'Zerk eragin du hori?' Esan zuen: "Heriotzak persekutatu egingo ditu eta haien jendea lehiatuko da". -Aisyah- galdetu zuen; esan nuen; «Orduan zein zen haien egoera gero edo garai hartan?». Berak esan zuen: 'Txintxak bezala, helduek txikiak jaten dituzte munduaren amaiera arte'. Eta dubay-en esanahia oraindik hegal-lumak hazi ez dituen txitxarroa da.