इमाम अहमद : 23455

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ يَعْنِي ابْنَ عَمْرِو بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ يَا عَائِشَةُ قَوْمُكِ أَسْرَعُ أُمَّتِي بِي لَحَاقًا قَالَتْ فَلَمَّا جَلَسَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ لَقَدْ دَخَلْتَ وَأَنْتَ تَقُولُ كَلَامًا ذَعَرَنِي فَقَالَ وَمَا هُوَ قَالَتْ تَزْعُمُ أَنَّ قَوْمِي أَسْرَعُ أُمَّتِكَ بِكَ لَحَاقًا قَالَ نَعَمْ قَالَتْ وَعَمَّ ذَاكَ قَالَ تَسْتَحْلِيهِمْ الْمَنَايَا فَتَنَفَّسُ عَلَيْهِمْ أُمَّتُهُمْ قَالَتْ فَقُلْتُ فَكَيْفَ النَّاسُ بَعْدَ ذَلِكَ أَوْ عِنْدَ ذَلِكَ قَالَ دَبًى يَأْكُلُ شِدَادُهُ ضِعَافَهُ حَتَّى تَقُومَ عَلَيْهِمْ السَّاعَةُ وَالدَّبَى الْجَنَادِبُ الَّتِي لَمْ تَنْبُتْ أَجْنِحَتُهَا

आम्हाला [अली बिन बहर] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले; आम्हाला [अबू खालिद अल-अहमर] यांनी सांगितले, [मुहम्मद बिन इशाक] यांच्याकडून, [अब्दुर्रहमान बिन अल-कासिम] यांच्याकडून, [त्यांच्या वडिलांकडून], [आयशा] यांनी सांगितले; अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्यांच्यावर दया आणि शांती करो, यांनी एकदा दुपारी झुहरची नमाज अदा केल्यानंतर दिवसाच्या शेवटी तवाफ अल-इफादा केला, नंतर ते मीना येथे परतले आणि तशरीकच्या रात्री तिथेच राहिले. सूर्य मावळतीला लागला तेव्हा त्यांनी जमाऱ्यावर कंकड फेकल्या, प्रत्येक कंकड फेकताना सात कंकड फेकीत आणि प्रत्येक कंकडासोबत अल्लाहु अकबर म्हणत होते. तो पहिल्या आणि दुसऱ्या अक़बाह येथे उभा राहिला आणि तिथे त्याने आपला उभा राहण्याचा कालावधी वाढविला. तिसऱ्या अक़बाह येथे त्याने रुकू केला आणि दगड टाकले, परंतु तिथे तो थांबला नाही.