Rasulullah SAW berlindung dari adzab kubur dalam setiap shalatnya

Imam Ahmad : 23379

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ يَهُودِيَّةً كَانَتْ تَخْدُمُهَا فَلَا تَصْنَعُ عَائِشَةُ إِلَيْهَا شَيْئًا مِنْ الْمَعْرُوفِ إِلَّا قَالَتْ لَهَا الْيَهُودِيَّةُ وَقَاكِ اللَّهُ عَذَابَ الْقَبْرِ قَالَتْ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لِلْقَبْرِ عَذَابٌ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَ لَا وَعَمَّ ذَاكَ قَالَتْ هَذِهِ الْيَهُودِيَّةُ لَا نَصْنَعُ إِلَيْهَا مِنْ الْمَعْرُوفِ شَيْئًا إِلَّا قَالَتْ وَقَاكِ اللَّهُ عَذَابَ الْقَبْرِ قَالَ كَذَبَتْ يَهُودُ وَهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ كُذُبٌ لَا عَذَابَ دُونَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَتْ ثُمَّ مَكَثَ بَعْدَ ذَاكَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَمْكُثَ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ نِصْفَ النَّهَارِ مُشْتَمِلًا بِثَوْبِهِ مُحْمَرَّةً عَيْنَاهُ وَهُوَ يُنَادِي بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَيُّهَا النَّاسُ أَظَلَّتْكُمْ الْفِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ أَيُّهَا النَّاسُ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا وَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا أَيُّهَا النَّاسُ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ فَإِنَّ عَذَابَ الْقَبْرِ حَقٌّ

Беҙгә [Хәсим] әйтте; беҙгә [Исхаҡ бин Сәғит] әйтте; беҙгә [Сәғит], [Ғәйсәнән], уның менән осрашҡан йәһүд ҡатыны булғанын һәм Ғәйшә уға бер ҡасан да изгелек эшләмәгәнен, йәһүд ҡатыны уға әйтмәһә; «Аллаһ һине ҡәбер ғазабынан һаҡлаһын». -Ғәйсә Рах- Саид; — Улай булғас, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм. мине күрергә килде һәм мин әйттем; — Эй, Аллаһ илсеһе! Ҡиәмәт көнө алдынан ерләнеү ғазапмы? — Ул: Бер кем дә, кем ул? -Ғәйсә Рах- Саид; — Был йәһүд ҡатыны ине, беҙ уға бер ниндәй ҙә файҙа килтермәнек, әгәр ҙә ул: «Аллаһ һине ҡәбер ғазабынан һаҡлаһын», — тимәһә. Ул: «Йәһүдтәр ялған һөйләне, улар Аллаһ ҡаршыһында ялғансылар, ысынлап та, Ҡиәмәт көнөндә генә яза юҡ», — тине. -Ғәйсә Рах- Саид; — Шунан һуң ул бер урында Аллаһ теләгәнсә оҙаҡ торҙо. Шунан бер көн эҫе ҡояш уртаһында, тулы кейемдәрен кейеп, күҙҙәре ҡып-ҡыҙыл булып, көслө тауыш менән ҡысҡырып ебәрҙе: «Эй, кешеләр! Ысынлап та, төн ҡараңғылығы кеүек ғәйбәт күләгәһендә ҡалырһың. Эй кешеләр! Мин белгәнсә белһәң, ысынлап та, күп илар инең, бер аҙ көлөр инең. Эй кешеләр! Ҡәбер ғазаптарынан Аллаһҡа һыйынығыҙ, сөнки ҡәбер ғазабы хаҡтыр».