Doa ruku' - 5: SUBHAANA DZIL JABARUUTI WAL MALAKUUTI WAL KIBRIYAA-I WAL 'ADZAMAH

Imam Ahmad : 22855

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ سَوَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْكِنْدِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ عَاصِمَ بْنَ حُمَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ قُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَدَأَ فَاسْتَاكَ ثُمَّ تَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي وَقُمْتُ مَعَهُ فَبَدَأَ فَاسْتَفْتَحَ الْبَقَرَةَ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ فَسَأَلَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ يَتَعَوَّذُ ثُمَّ رَكَعَ فَمَكَثَ رَاكِعًا بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ آلَ عِمْرَانَ ثُمَّ سُورَةً فَفَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ

Һөйләне беҙгә [Әл Хәсән бин Сәүүәр] әйтте: Һөйләне беҙгә [Ләйетс] [Мөғәүиә] нан [Ғәмру бин Ҡаис Әл Кинди] ул ишеткән [Ғәшим бин Хөмәйд] әйткәнен: Мин ишеттем [Әлүф бин Мәлик] әйткәнен; Мин Аллаһ Рәсүле менән торҙом, саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм, ул башланы, һуңынан ул сивак эшләне, һуңынан тәһәрәт алды, шунан һуң ул намаҙ уҡыны, мин уның менән торҙом, ул башланы, һуңынан хәрефте асты Әл Баҡара, ул рәхмәт аятын аша үтмәне, әммә ул туҡтаны, һуңынан һораны һәм аятты аша үтмәне. үҙ-үҙен һаҡлау, шунан һуң баш эйгәндән һуң рукуғ хәлендә ҡала, ни тиклем тора, баш эйгәндә ул уҡый: СӨБХӘНӘ ДЗИЛ ДжАБАРУТ ВАЛ МАЛАҠУТ ВАЛ КИБРИЯА` ВАЛ ӘҘЛӘМӘ. Шунан һуң ул Әли Ғимранды унан тағы бер сүрә уҡыны, унан шулай эшләне.