Doa ruku' - 5: SUBHAANA DZIL JABARUUTI WAL MALAKUUTI WAL KIBRIYAA-I WAL 'ADZAMAH

Imam Nasa'i : 1133

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ انْتَهَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ بِالْبَقَرَةِ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَقَالَ حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ وَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَكَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي

Беҙгә хәбәр итте [Мөхәммәт бин Ғабдул Ғәлә], ул әйтте; беҙгә [Хәлид] беҙгә [Сөғбә] [Әмр бин Мөррәхтән] [Әбү Хәмзә]нән, [Кемдәндер] Ғәбстән [Хөдзайфан] Рәсүлуллаһ менән осрашыуын, шунан уның эргәһенә тороуын, шунан һуң: «Аллаһу йәбәрүәти үлдзәүти үлдзәүтүти» тип әйтте. -Аллаһ Маһа Бөйөк, батшалыҡ һәм ҡөҙрәткә эйә булған, тәкәбберлек һәм бөйөклөккә эйә булған Асыл-'. Шунан «Әл-Бәҡара»ны уҡыны, һуңынан баҫып торған килеш баш эйҙе һәм баш эйҙе. Юҡ ҡылғанда ул: «Сүбхәнә раббийал Әжими, Сүбхәнә Раббийал Әжими - Бөйөк Раббымға дан, Бөйөк Раббымға дан булһын-», - тигән. Әгәр ҙә ул башын эйеүҙән күтәрһә, тимәк, ул: «Лирәбил хәмдү лирабил хәмдү -Бөтә маҡтау Раббымға, бар маҡтау Раббымға-», — тигән. Сәждәгә киткәндә ул: «Сүбхәнә раббиял ғәләә - дан Раббымға, Юғарыға- дан булһын», — тигән. Шул арала ике сәждә араһында: «Раббигфирлии, раххигфирлии -Эй, раббым, ғәфү ит мине, эй, раббым, ғәфү ит-», - тип уҡыны.